ตอนที่ 45 ขออภัยด้วย ที่นี่แค่สมาชิกเท่านั้น

จ้าวอีอีก็สังเกตถึงหลินมั่ว

เธอชะงักไป จากนั้นหัวเราะเสียงเย็น “ว้าย นี่ไม่ใช่หลินมั่วเหรอ”

“นายมายืนทำอะไรที่นี่ โบกรถให้ลูกค้าเหรอ”

คนที่อยู่ข้างกายจ้าวอีอีเป็นพ่อหนุ่มนักกล้ามคนหนึ่ง อายุประมาณสี่สิบปี ตัดผมสกินเฮด

สวมสร้อยคอทองและนาฬิกาทองคำชิ้นใหญ่ และแว่นกันแดดสีดำ เห็นแล้วเป็นประเภทไม่ควรเข้าไปยั่วโมโหด้วย

ผู้ชายคนนี้ชื่อหวังหลง ชื่อเล่นคือลูกพี่หลง

เมื่อก่อนตอนนี่หลินมั่วยังเรียนหนังสือ หวังหลงคนนี้รวมหัวกันในโรงเรียนของพวกเขาขู่เข็ญนักเรียน

ตอนนั้นพวกของหวังหลงเรียกเขาว่าพี่ใหญ่ และทำร้ายผู้หญิงไปไม่น้อย

ตอนที่จ้าวอีอียังเรียนอยู่ก็มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับเขา ตอนนั้นจ้าวอีอีอาศัยหวังหลงทำตัวโอ้อวดในโรงเรียนให้ผู้คนมาสนใจ

หลังจากตอนที่หลินมั่วช่วยเพื่อนร่วมชั้นของเขาส่งจดหมายรักแล้ว ลูกน้องของหวังหลงยังเข้ามาที่โรงเรียนเพื่อจัดการหลินมั่วอีก

ถ้าหากไม่ใช่ในตอนนั้นเติ้งจวินเพื่อนของเขาเข้ามาช่วย น่ากลัวว่าหลินมั่วคงถูกต่อยจนไม่ได้เป็นนักเรียนไปตั้งนานแล้ว

คิดไม่ถึงว่าไม่ได้เจอกันหลายปี หวังหลงคนนี้มั่วสุมจนได้ดีจนได้ขับรถBMWแล้ว

“นี่ใครน่ะ” หวังหลงชำเลืองมองไปยังหลินมั่ว ใบหน้าหยิ่งยโส

“ก็เจ้าคางคกที่ฉันเคยเล่าให้พี่ฟังไง ที่สมัยเรียนแอบชอบฉัน” จ้าวอีอีพูดอย่างได้ใจ “เขียนจดหมายรักมาให้ฉัน แต่ไม่กล้าเขียนชื่อแล้วให้ตายก็ยังไม่ยอมรับอีก และยังแอบมองฉันทั้งวันด้วย ฉันเกลียดจนแทบอยากควักลูกตามันทิ้ง”

หลินมั่วขมวดคิ้ว เขาไม่เคยแอบมองจ้าวอีอีเลยด้วยซ้ำ

จ้าวอีอีคนนี้ กำลังพูดเกินจริงไปนี่เอง!

“ที่แท้เป็นมัน!”

หวังหลงยิ้มขึ้นฉับพลัน มือข้างหนึ่งโอบเอวเล็กๆ ของจ้าวอีอีไว้มองหลินมั่วอย่างยั่วยุ “ไอ้หนุ่ม นายเป็นเจ้าคางคกที่อยากกินเนื้อห่านฟ้าเหรอ เทพธิดาอย่างอีอี อย่างนายกล้าหวังสูงงั้นเหรอ”

“นายรู้ไหมว่าอีอีซื้อเสื้อผ้าเดือนนึงเป็นเงินเท่าไร นายรู้ไหมว่าเดือนนึงอีอีซื้อเครื่องสำอางต้องจ่ายไร”

“งั้นบอกนายเลยแล้วกัน พวกเราไปผับกันครั้งนึง ค่าใช้จ่ายคืนนึง ก็เป็นเงินเดือนนายทั้งปี”

สารรูปแบบนาย ยังกล้าอยากได้อีอีเหรอ ไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองเลย ว่านายคู่ควรหรือเปล่า!”

หวังหลงด่าไปหนึ่งชุด โอบเอวบางของจ้าวอีอีหัวเราะพร้อมพูดว่า “ช่างเถอะ อีอี เธออย่าไปถือสากับคนประเภทนี้เลย ไปกันเถอะ อย่าให้ขยะแบบนี้มาทำให้คุณอารมณ์ไม่ดีเลย!”

จ้าวอีอีมีสีหน้าพึงพอใจ “หลินมั่ว จากนี้ไปนายอย่าตามฉันมาอีก นายรู้ไหมว่า นายทำแบบนี้ มันทำให้คนอื่นเขารู้สึกขยะแขยง”

จ้าวอีอีกับหวังหลงเดินเข้าไปในร้านอาหารที่อยู่ด้านข้างอย่างมาดมั่น