ตอนที่ 606 เขตวิลล่าแห่งนี้เป็นของคุณหลินมั่ว

ทุกคนต่างมองผู้ชายที่อยู่ข้างๆ จ้าวอีอี โดยไม่ต้องสงสัยเลยว่าบุคคลนี้น่าจะเป็นอาจารย์ฟัง

ในฝูงชนมีชายรูปร่างเตี้ยกว่าคนหนึ่งชื่อโจวเฉียง ซึ่งเขาเป็นผู้นําของที่นี่

เขามองชายชราที่สวมแว่นตาอยู่ข้างๆ และพูดเสียงเบาว่า "ศาสตราจารย์ฉุย คุณคิดเห็นอย่างไร"

ศาสตราจารย์ฉุยคนนี้ เป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยก่วงหยางที่ได้รับการยกย่องอย่างสูง และมีระดับการศึกษาสูงมาก

แต่ตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอึดอัดใจ และพูดเสียงเบาว่า "ตอนนี้เราก็ยังทำไม่เข้าใจ"

"คุณก็รู้ เราสุ่มตัวอย่างมาหลายสิบครั้ง แต่ผลการวิจัยก็เหมือนกันหมด ไม่พบปัญหาสิ่งปนเปื้อนทางน้ำ"

"หรือว่าสถานการณ์นี้ ไม่ใช่สิ่งที่วิทยาศาสตร์จะอธิบายได้จริงๆ!"

ทีมงานของศาสตราจารย์ฉุย วิจัยปัญหานี้มานานแล้ว

แต่ว่าตรวจสอบหลายครั้งก็ไม่พบสาเหตุ

และชาวบ้านในหลายหมู่บ้านก็ก่อความวุ่นวายตลอด หมดหนทางจริงๆ จึงได้แต่ประกาศว่าเป็นปัญหามลพิษชั่วคราว

แต่ปัญหาที่แท้จริง จนถึงตอนนี้ก็ยังหาไม่เจอ อันตรายที่ซ่อนอยู่ยังคงมีอยู่

โจวเฉียงและคนอื่นๆ หมดหนทางจริงๆ พวกเขาจึงต้องหาวิธีอื่นและต้องการหาอาจารย์ฮวงจุ้ยเพื่อดูว่านี่เกิดจากปัญหาของฮวงจุ้ยจริงหรือไม่

ครั้งที่แล้วจ้าวอีอีกับเติ้งจวินคบคิดกันไม่สำเร็จ จากนั้นถือว่าโชคดีที่คบคิดกับอาจารย์ฟังคนนี้ได้

ส่วนจ้าวซิน หลังจากที่ถูกไล่ออกจากบริษัทก็เป็นคนว่างงานมาตลอด

พอทราบเรื่องที่นี่ก็รีบพาอาจารย์ฟังมาหา เพื่อตั้งใจจะหาเงินจากที่นี่

เมื่อได้ยินคําพูดของศาสตราจารย์ฉุย จ้าวซินก็รีบพูดว่า "ปัญหามันชัดเจนอยู่แล้ว คือการขุดทะเลสาบเทียมแห่งนี้ ซึ่งมันส่งผลกระทบต่อฮวงจุ้ยด้านล่างจึงเกิดโรคแปลกๆ เช่นนี้ขึ้น"

"มลพิษทางน้ำอะไรกัน สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นเรื่องไร้สาระ"

"ศาสตราจารย์ฉุย พวกคุณเอาน้ำเหล่านี้กลับไปวิจัยตั้งหลายครั้ง ตรวจพบมลพิษอะไรหรือยัง"

"ผมจะบอกพวกคุณว่า อย่าคิดว่าวัฒนธรรมโบราณไม่มีค่า บางสิ่ง คุณไม่เชื่อมันไม่ได้!"

โจวเฉียงยังคงลังเล

จ้าวซินเห็นท่าทางนั้นก็รีบพูดว่า "อาจารย์ฟังคนนี้ เป็นอาจารย์ฮวงจุ้ยที่มีชื่อเสียงในมณฑลก่วงของเรา"

"ท่านอาจารย์ของเขาเป็นอาจารย์หวงผู้ล่วงลับ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับหมอเทวดาเซวียที่มีชื่อเสียงในมณฑลก่วงของเรา"

"นอกจากนี้ อาจารย์ฟังยังได้รักษาทางการแพทย์กับหมอเทวดาเซวียมาไม่น้อย เรียกได้ว่าเป็นลูกศิษย์ครึ่งหนึ่งของหมอเทวดาเซวีย"

"อาจารย์ฟังไม่เคยออกมาง่ายๆ ครั้งนี้ทนเห็นชาวบ้านที่นี่ทุกข์ทรมานไม่ได้จึงมาโปรดชาวโลก"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้คนรอบข้างก็มองอาจารย์ฟังด้วยความเคารพ

พวกเขาไม่รู้จักอาจารย์ฟัง แต่พวกเขาเคยได้ยินชื่ออาจารย์หวงและหมอเทวดาเซวีย

ในเมื่ออาจารย์ฟังเกี่ยวข้องกับคนใหญ่คนโตเหล่านี้ นั่นจึงไม่ใช่ตัวแสดงเล็กๆ อย่างแน่นอน

อาจารย์ฟังเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส ไม่ได้มองคนเหล่านี้ด้วยซ้ำ