ตอนที่ 607 คุณนักพัฒนาที่ไม่ดี

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ตกใจ

เขตวิลล่านี้มีค่าใช้จ่ายสูงและได้รับการพัฒนาร่วมกันโดยสองตระกูลในตระกูลหลักทั้งสิบในตอนนั้น

คนที่จะได้โครงการนี้ มีไม่มากนัก

หลินมั่วคนนี้ มีเงินทุนเท่าไหร่กันแน่

โดยเฉพาะเจ้าซินและทั้งสามคนดวงตาเบิกกว้าง

เซี่ยฟังตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทําไมหลินมั่วถึงบอกว่าให้เธอออกไป

เขตวิลล่านี้เป็นของหลินมั่วทั้งหมด แน่นอนว่าหลินมั่วมีสิทธิ์ที่จะให้พวกเขาไสหัวออกไป

แต่เธอมีสีหน้าไม่เต็มใจ และพูดด้วยความอิจฉาริษยา "หึ หลินมั่ว การเกาะผู้หญิงกินของคุณช่างเกินขอบเขตจริงๆ"

"นี่คงเป็นเงินที่ภรรยาคุณช่วยคุณลงทุนอีกแล้วใช่ไหม"

"จุ๊ๆๆ ดังนั้นฉันเลยพูดมาตลอดว่า คนๆ นี้ ไม่ว่าจะเรียนดีแค่ไหนก็ไม่สู้แต่งงาน"

"คุณดูหัวหน้าห้องของพวกเราสิ ขยันขนาดนั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังวิ่งเต้นอยู่ข้างนอกอยู่เลย"

"ดูหลินมั่วสิ แต่งงานตามใจชอบตำแหน่งก็ขึ้นพรวดพราดเลย"

"เฮ้อ ต่อไปผู้ชายในโลกนี้จะขยันไปเพื่ออะไร เดี๋ยวก็ไปเป็นผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกินกันหมดแล้ว "

ชาวบ้านรอบๆ ที่ไม่ทราบสถานการณ์ก็หัวเราะลั่นทันที

จ้าวซินสีหน้าเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม "ลูกผู้ชาย จิตใจเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ ไม่อดตายหรอก"

"ต่อให้ลําบากแค่ไหน เงินทุกบาททุกสตางค์ก็หามาเอง"

"ต่อให้ผมจ้าวซินจะอดตาย ชีวิตนี้ก็จะไม่ใช้เงินของผู้หญิงแน่นอน!"

ประโยคนี้ดึงดูดการยอมรับจากผู้คนจำนวนมากทันที ทุกคนมองสายตาของหลินมั่วก็ยิ่งดูถูกเหยียดหยาม

เติ้งจวินทนไม่ไหว "คุณต้องการใช้เงิน แต่ไม่มีความสามารถ"

"หึ คุณลืมเรื่องของซ่งจื่อหลานไปแล้วเหรอ"

จ้าวซินมีสีหน้าอึดอัดใจ ครั้งสุดท้ายที่เขาคุยโวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับซ่งจื่อหลานต่อหน้าทุกคน

ผลคือซ่งจื่อหลานไปรับหลินมั่วในคืนนั้นและตบหน้าเขาอย่างแรง ทำให้เขาขายหน้าต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นอย่างสมบูรณ์

"ผมขี้เกียจที่จะพูดเรื่องไร้สาระกับพวกคุณ!"

"หัวหน้าโจว คุณคิดยังไง"

จ้าวซินถาม

โจวเฉียงพูดเสียงเบาว่า "อาจารย์ฟัง ในความคิดของท่าน นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"

อาจารย์ฟังที่สีหน้าเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส เหลือบมองหลินมั่วแวบหนึ่ง "ในเมื่อเจ้าของอยู่ที่นี่ ข้าก็จะยังไม่พูด"

นี่คือการปลุกความอยากอาหารของหลินมั่ว เพื่อต้องการให้หลินมั่วขอร้องเขา

หลินมั่วยิ้มหยัน "คุณพูดถูก"

"ในเมื่อผมมาแล้ว คุณก็อย่าสอนจระเข้ว่ายน้ำเลย เกรงว่าจะอับอายขายหน้า"

สีหน้าของอาจารย์ฟังเปลี่ยนไปและโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ "ไอ้หนู หยิ่งผยองจริงๆ"

"ดี วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้เห็นว่าความสามารถที่แท้จริงคืออะไร!"

"แล้วอย่ามาขอร้องข้าละกัน!"

จ้าวซินยิ้มหยัน "หลินมั่ว ในเมื่ออยากทำธุรกิจ งั้นก็ถ่อมตัวสักหน่อยสิ"

"แม้แต่อาจารย์ฟังก็ยังกล้าล่วงเกิน"