ตอนที่ 608 พวกคุณอยากตายจริงๆ ใช่ไหม

จ้าวซินมองทั้งหมดนี้อย่างภาคภูมิใจ เขาตั้งใจเอาเรื่องไปให้หลินมั่วและถือโอกาสจัดการกับหลินมั่ว

เหลาหู่รีบพาคนไปป้องกันหลินมั่วที่อยู่ตรงกลาง

ชาวบ้านข้างนอกยิ่งพูดก็ยิ่งโกรธ สถานการณ์ใหญ่โตพอที่จะเกิดการทะเลาะถ้าคําพูดไม่ตรงกัน

เติ้งจวินเลยพูดอย่างจำใจว่า "ทุกคนครับ แม้ว่าพวกคุณอยากจะหาเรื่องแต่ก็หาเรื่องผิดคนแล้ว"

"โครงการนี้ถูกพัฒนาโดยตระกูลฟังเป็นครั้งแรก เดิมทีพวกเรายังไม่ได้เข้าร่วมเลย"

"เราเพิ่งรับช่วงต่อเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เรื่องก่อนหน้านี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเราเลย"

"พวกคุณมาหาเรื่องเรา มันจะมีประโยชน์อะไร"

ชาวบ้านเหล่านั้นอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

เซี่ยฟังยิ้มหยันและพูดว่า "จะสนใจอะไรนัก"

"ตอนนี้พวกคุณรับช่วงต่อของโครงการมาแล้ว แน่นอนว่าเขาต้องมาหาพวกคุณ"

"หมู่บ้านเหล่านี้ถูกพวกคุณทำร้ายแบบไหนกัน พวกคุณยังจะเตะลูกไปให้คนอื่นเพื่อปัดความรับผิดชอบที่นี่เหรอ"

"นักพัฒนาอย่างพวกคุณ ไม่มีจิตสำนึกแล้วจริงๆ"

"เพื่อหาเงิน เลยไม่สนใจความตายของคนอื่นเลยเหรอ"

คําพูดเหล่านี้ได้จุดประกายความโกรธในใจของชาวบ้านเหล่านั้นอีกครั้ง

ทุกคนวิ่งขึ้นมาด้วยท่าทางดุดันและหนึ่งในนั้นก็ตะโกนว่า “ตีมัน! ตีพวกมัน! ตีพวกมันให้ตาย!"

เมื่อเห็นว่าความขัดแย้งระหว่างทั้งสองฝ่ายกําลังจะเริ่มขึ้นแล้ว จู่ๆ หลินมั่วก็เอ่ยปากว่า "พวกคุณ อยากตายจริงๆ เหรอ"

พอคําพูดนี้ออกมา ทุกคนก็ตกตะลึงทันที

คนพวกนี้คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเวลานี้ หลินมั่วยังจะกล้าพูดอะไรแบบนี้อีก นี่มันไม่ใช่การราดน้ำมันลงบนกองไฟเหรอ

แม้แต่เติ้งจวินเองก็ตกตะลึง ปกติหลินมั่วไม่ได้เป็นแบบนี้

จ้าวซินดีใจอย่างยิ่งที่ประสบความสำเร็จเกินคาด เหมือนว่าคว้าโอกาสไว้ได้จึงตะโกนว่า "หลินมั่ว คนระยำ ไอ้สารเลวอย่างคุณ ช่างชั่วร้ายจริงๆ"

"เพื่อเงิน คุณทำร้ายชาวบ้านเหล่านี้ได้อย่างไร"

"นอกจากตัวเองจะไม่มีการกลับใจ ยังสาปแช่งพวกเขาแบบนี้อีก คุณยังเป็นคนอยู่ไหม"

"คนอย่างคุณ ตายไปก็ควรตกนรกสิบแปดชั้น!"

ชาวบ้านเหล่านั้นเดือดดาลเป็นอย่างยิ่ง แล้วส่งเสียงคำรามขึ้นมาว่าจัดการมัน

โจวเฉียงที่ยังมีสติอยู่บ้าง เขาเดินมาขวางทุกคนและมองหลินมั่วด้วยสีหน้าโกรธ

"คนนามสกุลหลิน ผมไม่สนว่าคุณจะเป็นใคร"

"ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ออกไปให้พ้นหน้าฉันซะ!"

"พวกเราที่นี่ ไม่ต้อนรับคนอย่างแก!"