ตอนที่ 1053 เทพเจ้าที่ยังมีชีวิต

“ออกไปซะ จำไว้ผมไม่อยากเห็นหน้าพวกคุณอีก” เฉินผิงเตือนขณะเหลือบตามองพวกเขา

เมื่อสี่คนโฉดรู้ว่าพวกเขาได้รับการอภัยแล้ว พวกเขาก็ขอบคุณเฉินผิงซ้ำๆ ก่อนจะออกไปจากห้องนั้น ขณะที่เฉินผิงกลับไปที่เตียงนอน เขาครุ่นคิดว่าจินฝูเซิ่งจะเดินเกมอย่างไรต่อไป

หลังจากสี่คนโฉดเผ่นหนีไปไกลจนมั่นใจว่าปลอดภัยแล้ว พวกเขาก็เริ่มพูดคุยกันเอง

เจ้าสามโกรธมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากเขาสูญเสียมือไป “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจินฝูเซิ่งทำแบบนี้กับเรา! เขาควรจะรู้ดีกว่าใคร! ฉันจะไม่ให้อภัยเขาเด็ดขาด!”

“ใช่ไหมล่ะ? เราจะปล่อยเขาไปง่ายๆ ไม่ได้ เขาจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เขาทำลงไป!” เจ้าสองเสริมขณะที่ร่างเขาเต็มไปด้วยเจตจำนงสังหาร

เมื่อพี่ใหญ่ได้ยินเช่นนั้น เขาตัดสินใจจะพาน้องๆ กลับไปล้างแค้น “เราต้องทำอะไรสักอย่าง เอาล่ะ ไปสั่งสอนเขาให้รู้สำนึกกันไปเลย”

เมื่อตัดสินใจได้เช่นนั้น สี่คนโฉดก็กรูกันเข้าไปที่ห้องจินฝูเซิ่ง

จินฝูเซิ่งยังคงร้องเพลงอย่างมีความสุขในขณะที่กำลังรอข่าวดีจากสี่คนโฉด

เขาไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่า เมื่อเขาได้เจอสี่คนโฉดอีกครั้งหนึ่ง เขาจะต้องตกที่นั่งลำบาก ทันใดนั้นสี่คนโฉดก็บุกเข้ามาในห้อง ทำให้จินฝูเซิ่งตกใจเป็นอย่างมาก

“อ้อ” จินฝูเซิ่งพูดออกมาอย่างยินดี “เป็นไงบ้าง? ผมไม่คิดเลยว่าพวกคุณจะกลับมาเร็วขนาดนี้”

“ไอ้สารเลวเอ๊ย!”

เจ้าสองผู้มีอารมณ์ร้อนพุ่งเข้าไปหาและตบจินฝูเซิ่งเข้าที่ใบหน้าอย่างรุนแรง

ด้วยความที่เขาเป็นถึงปรมาจารย์ จินฝูเซิ่งจึงมีปฏิกิริยาว่องไวมาก เขากระโดดถอยหลังและหลบการโจมตีได้

“เกิดอะไรขึ้น?” เขาร้องตะโกนด้วยความงุนงง

“เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? นี่แกยังกล้าถามคำนี้ออกมาอีกเหรอ? แกเกือบทำเราตายแล้วนะ! ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าสาม!”

พี่ใหญ่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเมื่อเขาเห็นจินฝูเซิ่ง เขาดึงเจ้าสามออกมาให้ผู้บงการดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา

จินฝูเซิ่งสั้นเทิ้มเมื่อได้เห็นเช่นนั้น

“อะไรกัน… เป็นไปได้ไง?”

จินฝูเซิ่งงุนงง เขาไม่คิดเลยว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้

“เป็นไปได้ไงเหรอ?” พี่ใหญ่ทวนคำถามเขา “แกรู้รึเปล่าว่าคนที่แกพยายามจะสังหารนั้นเป็นถึงปรมาจารย์ยุทธ์? แกแม่งคิดบ้าอะไรอยู่วะ? ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแกจะออกคำสั่งบ้าๆ ให้ไปฆ่าเขาได้! แกอยากให้เราตายหมดหรือไง?”