ตอนที่ 1625 คฤหาสน์จื้อเสี่ยว

ที่เชิงเขาเขาคุนหลุน ชายสี่คนเร่งรีบเดินทางไปพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ปิดหน้าด้วยผ้าสีดำ

เมื่อมาถึงก้อนหินขนาดใหญ่ พวกเขาก็หยุดลง

หลังจากตรวจดูรอบๆ แล้ว หนึ่งในนั้นก็ก้าวไปข้างหน้าและท่องคาถาอะไรสักอย่าง ถัดจากนั้น ก็เกิดระลอกคลื่นปรากฏขึ้นกลางอากาศ ตามด้วยรอยแยกระหว่างมิติสีดำสนิทที่ก่อตัวขึ้นมา

เมื่อเห็นเช่นนั้น พวกเขาจึงรีบเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับผู้หญิงคนนั้น หลังจากนั้นรอยแยกก็ปิดตัวลง

ผ่านไปไม่นานทิวทัศน์เบื้องหน้าก็เปลี่ยนไป สภาพแวดล้อมจากเดิมที่มีต้นไม้เขียวชอุ่มกลายเป็นทุ่งหิมะ

โชคดีที่พวกเขาทั้งสี่เป็นเจ้ายุทธ์ ดังนั้นความหนาวเย็นจึงไม่ส่งผลต่อพวกเขามากนัก

พวกเขาเงยหน้าขึ้นและจ้องมองไปข้างหน้า แล้วก็เห็นพระราชวังอันงดงามอยู่ห่างออกไปไม่ไกล ภายใต้เงาสะท้อนของหิมะสีขาว มันดูยิ่งใหญ่และโอ่อ่าอย่างน่าเหลือเชื่อ

"นี่คืออาณาจักรแห่งความลับในตำนาน แค่ได้มาเยี่ยมชมสถานที่นี้สักครั้งในชีวิตก็ทำให้การเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าแล้ว!" หนึ่งในนั้นอุทาน

จากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังพระราชวัง

เมื่อมาถึงประตูวัง พวกเขาก็พบกับแผ่นป้ายด้านบนที่มีอักษรเลื่อมทองสามคำ:คฤหาสน์จื้อเสี่ยว

ที่หน้าประตูคฤหาสน์จื้อเสี่ยว มีองครักษ์สองคนในชุดเกราะสีเงินยืนอยู่พร้อมสีหน้าเยือกเย็น

รัศมีของพวกเขาทรงพลังมาก มากเกินกว่าชายทั้งสี่คน

“พวกคุณเป็นใครกัน?” องครักษ์ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เรามาจากตระกูลหลง และเรามาที่คฤหาสน์จื้อเสี่ยวแห่งนี้เพื่อพาคนมาส่ง นอกจากนี้ เรายังมีจดหมายถึงคนที่ชื่อหานฟู่เซิง” หนึ่งในสี่คนนั้นตอบอย่างระมัดระวังขณะก้าวไปข้างหน้า

“กล้าดียังไงถึงเรียกชื่อเจ้าแห่งคฤหาสน์จื้อเสี่ยวห้วนๆ!”

องครักษ์ทั้งสองโกรธมาก รัศมีของพวกเขาปะทุออกมาทันที

ขาของพวกเขาอ่อนแรงลง ยอดฝีมือทั้งสี่จากตระกูลหลงทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้น

การที่พวกเขาเป็นเจ้ายุทธ์ระดับสูงนั้นถือได้ว่าเป็นยอดฝีมือในยุทธภพแห่งจิงตู ไม่อย่างนั้น หลงจิ้งกั๋วคงไม่เก็บพวกเขาไว้เป็นไพ่ตาย

ถึงกระนั้น ในตอนนี้พวกเขาไม่มีแม้แต่ความสามารถที่จะลุกขึ้นสู้เมื่ออยู่ต่อหน้าองครักษ์สองคนของคฤหาสน์จื้อเสี่ยว

"ไว้ชีวิตพวกเราด้วย! เราไม่ได้มีเจตนาร้าย!"