ตอนที่ 1626 ไม่นึกเลยว่าคุณจะยังมีชีวิตอยู่

เมื่อเห็นอย่างนั้น ยอดฝีมือทั้งสี่ของตระกูลหลงก็หลุดจากภวังค์ พวกเขารีบหยิบจดหมายออกมาและก้าวไปด้านหน้าอย่างระมัดระวัง "คุณหาน นี่คือจดหมายถึงคุณจากหัวหน้าตะกูลของเรา"

หนึ่งในนั้นยื่นค่อยๆ จดหมายออกมา

เพียงแค่หานฟู่เซิงโบกมือ จดหมายก็ปรากฏอยู่ในมือของเขา

เขาเปิดจดหมาย มองดูเพียงแวบเดียวก่อนที่ดวงตาของเขาจะฉายแววประหลาดใจ

ครู่ต่อมา ภายในดวงตาเขาก็โลดแล่นด้วยความยินดีและตื่นเต้น

เขาเงยหน้าขึ้นช้าๆ แล้วจ้องไปที่หลงต้าเฉียวซึ่งใบหน้าของเธอถูกปิดบังด้วยผ้าสีดำ

"คิดไม่ถึงจริงๆ เรื่องนี้ไม่เคยแวบเข้ามาในหัวของฉันเลย..."

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนก่อนจะโบกมือ ทันใดนั้น ผ้าสีดำที่คลุมศีรษะของหลงต้าเฉียวก็ร่วงหล่นลงมาที่พื้น เผยให้เห็นสีหน้าตื่นตะลึงของเธอ

เมื่อเห็นเธอ ยอดฝีมือทั้งสี่ของตระกูลหลงก็ตกใจ

การที่ตระกูลหลงชุบเลี้ยงพวกเขาไว้เป็นไพ่ตาย ก็ไม่แปลกที่พวกเขาจะรู้จักเธอ อันที่จริง พวกเขาพอจะรู้เรื่องเหตุการณ์พลิกผันที่เกิดขึ้นภายในตระกูลหลงอยู่บ้าง

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็นึกไม่ถึงว่าเธอจะยังมีชีวิตอยู่

"ผมไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะยังมีชีวิตอยู่ ต้าเฉียว ผมดีใจมาก ดีใจจริงๆ!"

หานฟู่เซิงรีบเข้าไปหาหลงต้าเฉียวด้วยท่าทางดีอกดีใจ

ไม่มีใครเห็นว่าเขาเคลื่อนไหวอย่างไร แต่ในพริบตาเขาก็ถึงตัวหลงต้าเฉียว

ตรงกันข้าม หลงต้าเฉียวเพียงแค่จ้องมองเขาอย่างไร้ความรู้สึก

ทันทีที่หานฟู่เซิงสังเกตเห็นโซ่รอบๆ ตัวเธอ ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความโกรธ

“พวกมันกล้าดียังไง!”

เขาเอื้อมมือไปปลดโซ่ตรวนบนตัวเธอออกก่อนจะหันไปมองที่ยอดฝีมือทั้งสี่ของตระกูลหลงและถาม "นี่มันหมายความว่ายังไง?"

เมื่อรู้สึกถึงความโกรธที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ยอดฝีมือทั้งสี่ของตระกูลหลงก็ตื่นตระหนก

"หัวหน้าตระกูลเราเป็นคนทำแบบนี้ คุณหาน! เราไม่รู้เรื่องนี้เลย!" พวกเขาทุกคนรีบอธิบาย