ตอนที่ 1688 รู้สึกรังเกียจ

“ไม่ นี่ไม่ใช่เรื่องโกหก นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา” เฉินผิงโต้แย้งพลางส่ายหน้า

หูหม่าซือจึงแผดเสียงขึ้นว่า “แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่แฟนของคุณก็ไม่ใช่ของจริง วิญญาณเวทย์แค่แสร้งทำทีเป็นเธอเท่านั้น คุณลืมไปแล้วหรือไงว่านี่คือเวทย์แปลงร่างน่ะ? วิญญาณเวทย์สามารถสวมรอยอยู่ในรูปแบบใดก็ได้ที่มันเลือก!”

เขาอยากให้เฉินผิงตระหนักว่าซูอวี่ฉีเป็นคนอื่นปลอมตัวมา

“ไม่ใช่ของจริงงั้นเหรอ?” เฉินผิงผลักซูอวี่ฉีออกไปทันที

“เฉินผิง?” หญิงสาวร้องเรียกเขาด้วยสายตาเศร้าโศก

การเคลื่อนไหวและสีหน้าของเธอเหมือนกับซูอวี่ฉีตัวจริงไม่มีผิดเลย

เฉินผิงขมวดคิ้วพลางจ้องมองมาที่เธออย่างเอาเป็นเอาตายฉันไม่เห็นว่าเธอจะมีอะไรผิดปกติเลย เธอจะเป็นตัวปลอมได้ยังไงกันเล่า?

“เฉินผิง คุณทำอะไรอยู่น่ะ?” ซูอวี่ฉีโผเข้าสู่อ้อมแขนของเขาอีกครั้งหนึ่ง

เฉินผิงยืนนิ่งอยู่กับที่ เพราะเขาไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรดี

“ตรวจสอบกลิ่นอายของเธอดูสิ! วิญญาณเวทย์สามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ได้แต่กลับไม่สามารถเปลี่ยนแปลงกลิ่นอายได้” หูหม่าซือเตือนเขา

ทันใดนั้นเฉินผิงก็ปลดปล่อยปราณสัมผัสของตนเองออกมาโอบล้อมซูอวี่ฉีเอาไว้ กลิ่นอายของเธอไม่ใช่กลิ่นอายที่เขาคุ้นเคยอย่างที่คาดคิดเอาไว้เลย

“แกเป็นตัวปลอมจริงๆ เสียด้วย”

เฉินผิงที่รู้สึกตกตะลึงพลันเหวี่ยงหมัดใส่เธอทันที

ทำให้ซูอวี่ฉีลอยกระเด็นถอยกลับไป เธอกระอักเลือดออกทางปากและร่างกายของเธอก็กระแทกกับพื้นเสียงดังตุ้บ

“เฉินผิง ทำไมกัน? ทำไมคุณต้องทำร้ายฉันด้วยล่ะ?” เธอร้องไห้คร่ำครวญพลางจ้องมองมาที่เฉินผิงอย่างเคียดแค้น เลือดที่ไหลหยดออกมาทางริมฝีปากทำให้รูปลักษณ์ของเธอยิ่งดูน่าอนาถ

เฉินผิงชะงักงันอยู่กับที่ เขาไม่อาจบอกได้เลยว่าเธอใช่แฟนของตนเองจริงๆ หรือไม่

ซูอวี่ฉีค่อยๆ ลุกขึ้น เธอเดินเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าเจ็บปวด ถึงกับมีกลิ่นหอมจางๆ โชยออกมาจากร่างกายของเธออีกด้วย

ทันทีที่เฉินผิงได้กลิ่นหอม หัวใจของเขาก็เต้นรัว ทันใดนั้นกระบี่พิฆาตมังกรก็ก่อตัวขึ้นในมือของเขา จากนั้นเขาก็แทงกระบี่โดยเล็งเป้ามาที่ตัวเธอ