ตอนที่ 1804 เสียสติ

“ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะฆ่าแกให้หมด!”

เมื่อพูดจบ ชายคนนั้นก็พุ่งไปหาเฉินผิง กวัดแกว่งมีดอย่างบ้าคลั่ง

สีหน้าของฟ่านเจียงกลายเป็นเย็นชา เพียงชั่วพริบตา เขาสกัดกั้นการโจมตีและส่งชายคนนั้นกระเด็นออกไปด้วยหมัดเพียงหมัดเดียว

การโจมตีนั้นหนักหน่วงจนผู้โจมตีกระอักเลือดออกมาเต็มปาก เขาล้มลงกับพื้นจนไม่สามารถลุกขึ้นได้

ฟ่านเจียงก้าวไปข้างหน้าและกำลังจะจัดการผู้บุกรุก แต่เฉินผิงมาห้ามเขาไว้

“อย่าเพิ่งฆ่าเขา มาดูกันว่าเขาเป็นใคร”

มีคนวิ่งออกมาจากหมอกแบบนี้ได้อย่างไรกันนะ? เฉินผิงค่อนข้างสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของผู้โจมตี

เมื่อเฉินผิงและพรรคพวกเข้าไปใกล้เพื่อตรวจดูผู้โจมตีอย่างใกล้ชิด ในไม่ช้าพวกเขาก็พบว่าเขาเป็นศิษย์ของสำนักเทพอัคคี

ศิษย์คนนั้นดวงตาเบิกกว้างพร้อมด้วยสีหน้าสยดสยองอย่างยิ่ง แม้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาก็ยังคงพึมพำเรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ฆ่าแก! ฆ่าพวกแกให้หมด!”

“ฉันคิดว่าคนๆ นี้มีอาการทางจิตวิกลจริต” เก๋อหยู่หานพูดขึ้นขณะที่เธอมองไปที่ศิษย์ของสำนักเทพอัคคี

เฉินผิงเองก็คิดเช่นนั้น ชายคนนี้กำลังทุกข์ทรมานจากความบกพร่องทางจิต ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาแสดงท่าทางคลุ้มคลั่งเช่นนี้

“ระวังตัวด้วยทุกคน ผมคิดว่าหมอกนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล”

หลังจากคำเตือนของเฉินผิง พวกเขาเดินทางต่อไปโดยไม่ได้สนใจศิษย์ของ สำนักเทพอัคคี

เฉินผิงคิดว่าสำนักเทพอัคคีไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเขา ดังนั้นเขาจึงไม่มีจำเป็นต้องช่วยพวกเขา

ยิ่งไปกว่านั้น โจเอลยังบังคับให้พวกเขาจัดการกับปีศาจเสือ ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าสำนักเทพอัคคีเป็นสำนักที่ชั่วร้าย

อย่างไรก็ตาม ในขณะทีเฉินผิงและคนอื่นๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าระยะทางหนึ่ง พวกเขาสังเกตเห็นว่าหมอกตรงหน้าพวกเขาได้เปลี่ยนเป็นสีชมพูสวยงาม

สีหน้าของหูหม่าซือเปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อเขาสังเกตเห็นหมอกสีชมพู

“ระวังตัวด้วยทุกคน หมอกนี้สามารถทำร้ายจิตใจและกระตุ้นความโหดเหี้ยมให้กับทุกคนที่พบเจอ!” หูหม่าซืออุทานเสียงดัง

พวกเขาทั้งหมดรีบกลั้นหายใจและตั้งสมาธิอย่างหนักเพื่อป้องกันจิตใจของพวกเขาจากการถูกควบคุมโดยหมอก

เฉินผิงรู้สึกเวียนหัวและสับสนทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในหมอกสีชมพู