ตอนที่ 1805 ร้องขอ

ดูเหมือนโจเอลจะเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อชุ่มในขณะที่เขายังคงสั่นกระดิ่งทองสัมฤทธิ์ของเขา โดยหวังว่าจะทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาหลุดจากสภาวะที่บ้าคลั่ง

แต่ไม่ว่าเขาจะสั่นกระดิ่งนั่นดังแค่ไหน ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผล

ในท้ายที่สุด โจเอลจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากวางกระดิ่งลงและหันหลังวิ่งหนีไป

เขาได้ตัดสินใจที่จะทอดทิ้งลูกน้องของเขา

“เราจะทำยังไงดี คุณเฉิน?” ฟ่านเจียงถามพร้อมกับมองไปที่เฉินผิง

เฉินผิงชำเลืองมองแดนนี่ที่กำลังตาแดงก่ำ ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจลงมือทำอะไรบางอย่าง เขาคว้าข้อมือของแดนนี่ไว้ก่อนที่จะปล่อยพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกายของเขา

แดนนี่รู้สึกตัวทันที เมื่อเขาเห็นเฉินผิงและพรรคพวกก็ยิ่งทำให้เขาตกใจ

“คุณ... คุณยังไม่ตายอีกเหรอ?”

แดนนี่คิดว่าเฉินผิงและพรรคพวกจะต้องถูกปีศาจเสือกินไปเรียบร้อยแล้ว

"เอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังเถอะ ตอนนี้เราควรออกไปจากที่นี่ก่อน”

เฉินผิงกังวลว่าแดนนี่จะถูกหมอกกวนใจและถูกควบคุมอีกครั้ง ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรีบหนีออกจากหมอกพร้อมกับแดนนี่และคนอื่นๆ

แดนนี่มองดูผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาอย่างช่วยไม่ได้ พวกเขาตกอยู่ในการควบคุมของหมอกนั่นจนเกิดความบ้าคลั่งและกระหายเลือดจนเข่นฆ่ากันเองอย่างไร้ความปราณี แม้ว่าเขาจะไม่อยากที่จะจากไป แต่ก็ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้

เฉินผิงและพรรคพวกรีบออกมาจากหมอกทันที ไม่นาน พวกเขาหันกลับไปมองข้างหลังและพบว่าหมอกจางหายไปแล้ว

บนพื้นหิมะมีศพจำนวนมากมายนอนเกลื่อนอยู่ทั่วทุกที่ พวกเขาทุกคนล้วนมาจากสำนักเทพอัคคี

“แดนนี่!” โจเอลอุทานขึ้น ดูเหมือนว่าเขาจะสัมผัสได้ถึงรัศมีของแดนนี่

โจเอลหนีจากหมอกเพียงลำพังโดยไม่เหลียวแลผู้อื่น ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรู้สึกแปลกใจที่เขายังสัมผัสได้ถึงรัศมีของแดนนี่

“ผมอยู่นี่ครับ คุณโจเอล!” แดนนี่ตอบ

โจเอลไม่พูดอะไรได้แต่ขมวดคิ้วของเขาแน่น