ตอนที่ 2037 เทพเจ้าองค์ใหม่

เฉินผิงปล่อยมือแล้วร่างเหี่ยวแห้งของโทโยโทมิก็ร่วงลงกับพื้นเสียงดังตุ้บ

“ว้าว! รู้สึกดีจัง!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่ปะทุขึ้นภายในตัว ก็ทำให้เฉินผิงรู้สึกตื่นเต้นมาก

แม้ว่าเขาจะดูดพลังของโทโยโทมิ แต่พลังความสามารถของเฉินผิงก็ยังไม่เลื่อนขึ้นสู่ระดับถัดไปเลย

ทั้งๆ ที่พลังของโทโยมิในตอนนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของพลังที่เคยมี ทว่าเฉินผิงก็พอใจกับผลลัพธ์ที่ได้

นอกเหนือไปจากนั้น หลังจากเลื่อนขึ้นสู่ระดับปราชญ์ยุทธ์ เฉินผิงก็ต้องใช้พลังวิญญาณและทรัพยากรอีกเป็นจำนวนมากเพื่อเร่งระดับการฝึกบำเพ็ญฌานขั้นต่อไป

ฮิโรอิจิจ้องมองซากศพเหี่ยวแห้งของโทโยโทมิพร้อมอ้าปากค้าง

เขาคือเทพเจ้าที่ชาวซีจิงเคารพสักการะ เทพเจ้าที่มีผู้ศรัทธานับไม่ถ้วนเคารพนับถือมาหลายศตวรรษกลับถูกกำจัดไปเช่นนี้งั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไงกัน?

แม้ฮิโรอิจิจะไม่อยากเชื่อ แต่ความจริงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขาแล้ว เขาได้ประจักษ์ในความพ่ายแพ้ของโทโยโทมิด้วยตาตนเอง ดังนั้นต่อให้ปฏิเสธไปก็เปล่าประโยชน์

ฟุมิโอะรีบคุกเข่าพลางร้องตะโกนว่า “นายท่านผู้ทรงอำนาจ คุณคือเทพเจ้าตัวจริง!”

เมื่อเห็นท่าทางของฟุมิโอะแล้ว ยูมิโกะก็รีบทำตามแล้วคุกเข่าลงกับพื้นทันที

ในฐานที่เป็นประมุขของตระกูลวาตานาเบะ ฟุมิโอะเป็นผู้มีชื่อเสียงและหลายๆ คนก็ยอมรับนับถือเขา

แต่กระนั้นฟุมิโอะผู้เป็นที่นับหน้าถือตากลับคุกเข่าตรงหน้าเฉินผิงและถึงขนาดยกย่องให้เขาเป็นเทพเจ้าอีกด้วย

เมื่อเห็นสถานการณ์คลี่คลายแล้ว ฮิโรอิจิรีบคลานไปอยู่ข้างๆ ฟุมิโอะแล้วทิ้งตัวลงคุกเข่า แม้ตัวจะสั่นราวกับใบไม้ไหวก็ตามที

“ทวยเทพ ณ เบื้องบน ได้โปรดรับคำอธิษฐานด้วยใจศรัทธาของพวกเราด้วยเถอะ!”

ฮิโรอิจิคำนับพร้อมด้วยสีหน้าเปี่ยมศรัทธาแรงกล้า

“ท่านเทพ...”

ในยามนั้นเอง เหล่าผู้ศรัทธาที่รอดชีวิตของศาลเจ้าเซนกุต่างคุกเข่าคำนับ