ตอนที่ 2089 หมดหนทาง

ถึงแม้ว่าจะใช้เวลาทั้งวันในอาณาจักลับ แต่ว่าเฉินผิงกลับไม่พบอะไรเลย

เขาพอจะคำนวนขนาดของอาณาจักรลับนี้คร่าวๆได้ มันใหญ่มาก ขนาดราวๆ หลายร้อยไมล์

มันเป็นโลกใบเล็กที่เต็มไปด้วยภูเขา น้ำ และต้นไม้ สภาพแวดล้อมเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ

แต่ถึงอย่างนั้น ที่นี่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอะไรเลยนอกจากเฉินผิง

เขาตามหาซูอวี่ฉีไม่เจอ แย่ไปกว่านั้นคือเขาไม่สามารถหาทางเข้าของอาณาจักรลับได้ถึงแม้ว่าเขาจะเดินหาทั้งวันก็ตาม

ถ้าเป็นอย่างนี้ เฉินผิงจะไม่มีทางออกไปจากอาณาจักรลับนี้ได้

ท้องฟ้ามืดลงไม่นานหลังจากนั้น เฉินผิงรู้ว่าด้านนอก หูหม่าซือและคนอื่นๆ คงกำลังคิดหาทางพาเขาออกจากอาณาจักรลับนี้

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขานั่งขัดสมาธิอย่างใจเย็นและเริ่มบำเพ็ญเพียร

ขณะเดียวกัน หูหม่าซือ โจวเจี๋ย และคนอื่นๆ กำลังร้อนรนหาทางช่วยเฉินผิงจากทางด้านนอกอาณาจักรลับ

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมจู่ๆ ทางเข้าของอาณาจักรลับถึงปิด?” หูหม่าซือบ่น เขามองไปที่โจวเจี๋ย

“ไม่รู้เหมือนกัน ทางเข้าควรจะอยู่ตรงนี้ แต่ตอนนี้มันหายไปแล้ว! ฉันไม่รู้สึกถึงทางเข้าเลย เหมือนมันไม่มีอยู่อย่างนั้นแหละ!”

โจวเจี๋ยมีสีหน้าหวั่นวิตก

เธอเริ่มร่ายมนต์ ทว่ามันก็ไม่เป็นผล เธอไม่รู้สึกถึงอะไรเลย

“เราจะทำยังไงกันดี?”

นั่นทำให้หูหม่าซือรู้สึกอับจนหนทาง

เห็นได้ชัดว่าสำนักใจทมิฬพยายามจะล่อเฉินผิงเข้าไปด้านในด้วยทางเข้านั่น

ถ้าเป็นเช่นนั้นมันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่ซูอวี่ฉีจะอยู่ในอาณาจักรลับนั้นด้วย

ตอนนี้หนิงจื้อโดนช่วยไปแล้ว แต่ว่าเฉินผิงถูกขังไว้ในอาณาจักรลับ หูหม่าซือและคนอื่นๆ รู้สึกหมดหนทาง

“หูหม่าซือ ผมว่าอาจจะมีคนช่วยเฉินผิงได้...”

จู่ๆ หลงซิงซูก็พูดขึ้นมา