ตอนที่ 2201 พื้นที่จำกัด

ถึงกระนั้น พลังของกระบี่พิฆาตมังกรก็ไม่ได้ลดลงเลย ขณะที่เฉินผิงแทงมันไปที่หน้าอกของเหลาหลิ่ว

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ปราชญ์ยุทธกระจอกอย่างคุณคิดหรือว่าจะสามารถฆ่าฉันได้”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเขา จู่ๆ เหลาหลิ่วก็หายไปในอากาศ

ร่างที่เฉินผิงแทงเข้าไปเป็นเพียงเป็นหมอกสีดำ ภายในนั้นมีปรสิตพิษจำนวนนับไม่ถ้วนที่กลืนกินร่างกายของเฉินผิง

ขณะนั้น เหลาหลิ่วมายืนอยู่ด้านข้างเสียแล้ว เขาระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอีกครั้งขณะที่เขาเฝ้าดูเฉินผิงที่กำลังถูกปรสิตเข้ากัดกิน

“ไอ้หนู ฉันจะให้คุณได้ลิ้มลองวิชาหมื่นพิษกัดอุราดู” เหลาหลิ่วพูดอย่างเบิกบานในขณะที่หรุ่ยเอ๋อร์กลับมองด้วยความหวาดหวั่น

อย่างไรก็ตาม แม้จะถูกปรสิตมีพิษปกคลุมจำนวนมาก แต่เฉินผิงก็ยังคงยืนอย่างสงบนิ่งพร้อมกระบี่ในมือ

วินาทีต่อมา เปลวไฟสีน้ำเงินพวยพุ่งจากกระบี่พิฆาตมังกร ก่อนที่จะปกคลุมทั่วร่างของเฉินผิง

ขณะที่ไฟนรกสีน้ำเงินเริ่มลุกไหม้ ปรสิตพิษทั่วร่างกายของเขาก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

“ไฟแห่งวิญญาณ?”

เหลาหลิ่วอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเมื่อเห็นไฟแห่งวิญญาณลุกโชนรอบตัวเฉินผิง

“ถ้านี่คือทั้งหมดที่คุณสามารถทำได้ละก็ ผมรู้สึกผิดหวังจริงๆ”

เฉินผิงกวัดแกว่งกระบี่พิฆาตมังกรและยิงลำแสงไปยังทิศทางของเหลาหลิ่ว

อย่างไรก็ตาม เมื่อแสงตัดผ่านร่างของเหลาหลิ่ว มันก็ค่อยๆ สลายกลายเป็นหมอกสีดำอีกครั้ง

แต่คราวนี้หมอกสีดำกลายเป็นสัตว์ร้ายที่น่ากลัวชูคอคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า

กว่าที่เฉินผิงจะรู้ตัว เหลาหลิ่วก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ เขาเป็นครั้งที่สอง

“ไอ้หนู คุณไม่มีวันโจมตีโดนฉันหรอก” เหลาหลิ่วกล่าวอย่างมั่นใจ

“คาถาลวงตาของคุณค่อนข้างดี ผมไม่อยากเชื่อเลยว่ามันดูเหมือนจริงได้ขนาดนี้”

เฉินผิงสังเกตเห็นว่าการโจมตีทุกครั้งของเขาปะทะเข้ากับร่างมายาแทนที่จะเป็นร่างจริงของเหลาหลิ่ว

ไม่มีทางที่เขาจะบอกได้ว่าเหลาหลิ่วที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นเป็นตัวจริงหรือไม่

ดังนั้นเขาจึงลงเอยด้วยการโจมตีภาพลวงที่ถูกเสกขึ้นมาแทนที่จะเป็นร่างเนื้อจริงๆ ของศัตรู