ตอนที่ 2200 ตาย

ทันทีที่มือของเขาสัมผัสกับน้ำในลำธาร คลื่นพลังงานอันมืดมัวก็ไหลผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ร่างกายของเขาทันที

พลังงานอันมืดมัวนี้กัดกร่อนอวัยวะภายในของเฉินผิงอย่างรวดเร็ว ทันทีที่มันเข้าสู่ร่างกาย

อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเฉินผิงได้รับการปกป้องจากพลังมังกร ทำให้เขามีภูมิคุ้มกันต่อพิษทั้งหมด ดังนั้น เฉินผิงจึงสามารถกลั่นพลังงานมืดมัวเหล่านั้นได้ด้วยวิชาพลังจิตตวิสุทธิในเวลาไม่นาน

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนและหรี่ตามองไปที่เหลาหลิ่ว

หรุ่ยเอ๋อร์รีบถาม “คุณเฉิน เป็นยังไงบ้าง? นี่เป็นน้ำเดียวกันกับบ่อน้ำพุแห่งการฟื้นฟูหรือเปล่า?”

เฉินผิงไม่ตอบเธอ แต่เขาขยับนิ้วของเขาและปล่อยแสงสีแดงเข้าไปในจิตใจของหรุ่ยเอ๋อร์

จากนั้นเขาร่ายคาถาใจพิสุทธิ์แล้วคลื่นแห่งความสุขุมก็ห่อหุ้มร่างกายของพวกเขาทันที

เมื่อหรุ่ยเอ๋อร์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอสังเกตเห็นว่ารอบตัวพวกเขาไม่มีอะไรเลย พวกเขายังคงอยู่ในป่า แต่มีชายชราที่ท่าทางดูน่ากลัวยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา

“กะ-เกิดอะไรขึ้น?” เธอประหลาดใจและดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่ออย่างที่สุด

“เราหลงเข้าไปในภาพลวงตา และทุกสิ่งที่เราเห็นก่อนหน้านี้ล้วนเป็นของปลอมทั้งสิ้น” เฉินผิงอธิบายให้หรุ่ยเอ๋อร์ฟังอย่างละเอียด

“ไม่เลวนี่ไอ้หนู คุณมีฝีมือพอที่จะทำลายภาพลวงตาของฉันได้ คุณเป็นคนแรกที่สามารถมองออกได้ในระยะเวลาอันสั้น!”

เหลาหลิ่วโบกมือเล็กน้อย เหรียญตราที่ติดอยู่บนพื้นในตอนแรกก็กลับมาที่มือของเขา วินาทีต่อมา ก็มีหมอกสีดำก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา

ในตอนนั้นเอง เหลาหลิ่วแสดงสีหน้าอันน่ากลัวและเปล่งรัศมีแห่งความอาฆาตออกมา

“คุณมาจากสำนักเฝินเทียนสินะ ผมไม่คิดว่าจะมีใครคนใดคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นทันทีหลังจากที่ฉันฆ่าแฝดยมทูตดำขาวไป” เมื่อสัมผัสได้ถึงรัศมีของเหลาหลิ่ว เฉินผิงก็รู้ตัวตนของเขาในทันที

เหลาหลิ่วตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างเหลือเชื่อ “คุณพูดว่าอะไรนะ? คุณคือคนที่ฆ่าแฝดยมทูตดำขาวอย่างงั้นเหรอ?”

"ถูกต้อง!" เฉินผิงพยักหน้า