ตอนที่ 2203 กระเทย

“ไอ้พวกขยะ! กล้าดียังไงมาเรียกตัวเองว่าจอมขมังเวทย์ด้วยฝีมือระดับนี้? แกใช้ทรัพยากรอย่างสิ้นเปลือง รีบไปจัดการซะ” ถงโหย่วไฉตะโกนด้วยความรำคาญ

หากพวกเขายังคงติดกับอยู่ คนอื่นๆ ก็จะมาแย่งผลประโยชน์จากเงินค่าว่าจ้างของพวกเขา แต่ในเมื่อไม่มีทางเลือก—คนกลุ่มแรกที่เข้าไปในซากปรักหักพังโบราณย่อมจะต้องทนทุกข์ทรมานมากกว่าคนอื่นๆ แน่นอน

อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรที่กลุ่มจอมขมังเวทย์จะทำได้นอกจากเร่งมือให้เร็วยิ่งขึ้น ในขณะที่ถงโหย่วไฉนั่งขมวดคิ้วอยู่ข้างๆ วงแหวนอาคมที่ดูไม่มีพิษภัย แต่มันกลับสามารถทำให้พวกเขาติดอยู่ที่นั่นได้เป็นเวลานาน แท้จริงแล้ว พระราชวังสุ่ยเซียนยังคงเป็นไปตามชื่อเสียงที่เลื่องลือของมัน

ในขณะนั้น ถงโหย่วไฉหันไปเหลือบมองด้านข้าง ความไม่พึงพอใจปรากฏไปทั่วใบหน้าของเขา

"ไม่นะ! มีคนกำลังมุ่งหน้ามาทางเรา เราต้องไม่ปล่อยให้พวกเขานำหน้าพวกเราได้ เร็วเข้า!” ถงโหย่วไฉกระตุ้นอย่างกระวนกระวายเมื่อสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังมา

อีกทางด้านหนึ่ง เฉินผิงและหรุ่ยเอ๋อร์ ทั้งสองต่างมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน

คลื่นรัศมีพลังเทพยุทธ์พุ่งเข้าสู่ส่วนลึกของป่าจากทางเข้า

“มีคนเข้ามาอีกแล้วเหรอ คุณเฉิน?” หรุ่ยเอ๋อร์เอ่ยถาม เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงรัศมีนั่น

"ใช่ ไม่ใช่น้อยเลย ท่าทางจะจำนวนเยอะน่าดู” เฉินผิงตอบอย่างเคร่งขรึม

ยิ่งมีคนมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะได้รับของวิเศษในซากปรักหักพังโบราณก็ยิ่งยากเท่านั้น

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ชายชราสองคนสวมผ้าคลุมศีรษะสีขาวกำลังสับต้นไม้ตรงหน้าพวกเขา ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่หักครึ่งล้มลงราวกับฟาง กลายเป็นถนนกว้างที่ตัดผ่านป่า

รถม้าคันหนึ่งปรากฏขึ้นบนถนนที่เพิ่งเปิดทาง โดยมีหญิงสาวสี่คนสวมชุดสีขาวนั่งมาอยู่ พร้อมด้วยแปดเอกลักษณ์ฝังอยู่ที่ด้านบนของรถม้า

ไม่นาน คนเหล่านั้นก็มาถึงตรงหน้าเฉินผิง เมื่อหรุ่ยเอ๋อร์เห็นรถม้า เธอขมวดคิ้วและถามว่า “ทำไมเจ้ากระเทยถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ?”

“กระเทย?” เฉินผิงตกตะลึง ไม่เข้าใจว่าหรุ่ยเอ๋อร์พูดถึงอะไร

“เขาคือเหลิ่งหยุน ทายาทคนโตของสำนักเฟยซิง แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายแต่เขาก็แต่งตัวเหมือนผู้หญิงทุกวัน ช่างน่ารังเกียจจริงๆ!" หรุ่ยเอ๋อร์ถ่มน้ำลายพร้อมมองด้วยสายตารังเกียจ