ตอนที่ 2204 ปฏิวัติ

“ไม่ใช่ เขาคือคุณเฉินผิง นักสู้ผู้มาจากนอกอาณาจักรลี้ลับ” หรุ่ยเอ๋อร์แนะนำ

“ผู้ฝึกยุทธ์จากนอกอาณาจักรลี้ลับงั้นรึ?” เหลิ่งหยุนดูประหลาดใจ “ฉันไม่คาดคิดเลยว่าจะมีผู้ฝึกยุทธ์จากนอกอาณาจักรลี้ลับจะกล้ามายังสถานที่เช่นนี้ สวัสดีพ่อรูปหล่อ ฉันชื่อเหลิ่งหยุนนะ ดีใจที่ได้พบคุณ!”

เขายื่นมือให้เฉินผิงอย่างสุภาพ

เดิมทีเฉินผิงไม่ต้องการจับมือกับกระเทยอย่างเขา แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเหลิ่งหยุนสุภาพมาก เฉินผิงจึงไม่สามารถแสดงท่าทีหยาบคายตอบกลับไปได้ ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจับมือกับชายคนนั้น

แต่เมื่อเหลิ่งหยุนคว้ามือของเฉินผิงได้ เขาก็เริ่มใช้มืออีกข้างลูบมัน

ความรู้สึกขยะแขยงท่วมท้นเฉินผิงจนแทบอยากจะอ้วก เขาสะบัดมือของเหลิ่งหยุนออกอย่างรวดเร็ว

“คุณค่อนข้างแข็งแกร่งทีเดียว เฉินผิง!” เหลิ่งหยุนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะพูดว่า “หรุ่ยเอ๋อร์ เนื่องจากเราต่างคนต่างบังเอิญมาเจอกัน เราสามารถเดินทางไปด้วยกันได้นะ เราจะได้ช่วยดูแลกันและกัน ข้างในนั้นมีสัตว์ป่าอยู่มากมาย อย่าให้เฉินผิงที่รักของเราได้รับบาดเจ็บ”

หรุ่ยเอ๋อร์ไม่รู้จะตอบกลับคำแนะนำของเหลิ่งหยุนอย่างไร เธอจึงมองไปยังเฉินผิงที่กำลังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่อาเจียนออกมาด้วยความขยะแขยง

เมื่อไม่มีใครพูดอะไร เหลิ่งหยุนก็หยิบเข็มทิศธรณีขึ้นมาและพูดว่า “ถ้าคุณตามฉันมา คุณจะพบซากปรักหักพังโบราณได้เร็วขึ้น แต่ในทางกลับกัน ถ้าคุณยังค้นหาไปอย่างไร้จุดหมายแบบนี้ คุณคงจะต้องใช้เวลาถึงสองสามวัน”

เมื่อได้ยินสิ่งที่เหลิ่งหยุนพูด เฉินผิงก็พยักหน้า "ตกลง"

"ยอดเยี่ยม! ไปกันเถอะ” เหลิ่งหยุนตอบกลับอย่างมีความสุข

ทันใดนั้นชายชราที่สวมผ้าคลุมศีรษะสีขาวก็เดินเข้ามาพูดกับเหลิ่งหยุน “กรุณาขึ้นรถม้าด้วยครับ คุณเหลิ่ง”

“ฉันจะไม่เดินทางด้วยรถม้าอีกแล้ว มันน่าเบื่อเกินไป ฉันอยากขอลงเดินสักพัก มุ่งหน้าต่อไปและเปิดเส้นทางให้เราด้วย” เหลิ่งหยุนพูดพร้อมกับโบกมือ

ชายชราสองคนเดินไปด้านหน้าเพื่อเปิดเส้นทางตามคำสั่งของเหลิ่งหยุน พวกเขาสับต้นไม้ราวกับว่ามันเป็นแค่ฟาง

ตลอดการเดินทาง เหลิ่งหยุนพยายามคุยกับเฉินผิง ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความรัก