ตอนที่ 2288 ระฆังมังกร

ในเมื่อมันเป็นของตอบแทนเฉินผิงที่ช่วยชีวิตเธอไว้ หลิวฉางจึงไม่มีสิทธิห้ามไม่ให้หานฉิงเอ๋อร์ มอบมณีคุ้มภัยชิ้นนั้นแก่เฉินผิง

เขาได้แต่มองหานฉิงเอ๋อร์คุยกับเฉินผิงอย่างกระตือรือร้น พอเห็นว่าเธอดีอกดีใจ หลิวฉางก็รู้สึกหึงหวงอย่างรุนแรง

เขาแค่หวังว่าการชุมนุมอาณาจักรลับจะเริ่มขึ้นเร็วๆ เฉินผิงกับหานฉิงเอ๋อร์จะได้เลิกคุยกันเสียที

“เอาล่ะทุกคน ช่วยเงียบลงด้วย” ตอนนั้นเอง อวี๋เชียนที่นั่งอยู่บนเวทีลุกขึ้นมาแล้วพูดด้วยเสียงอันดัง

ทันใดนั้นทุกคนก็หยุดพูดและมุ่งความสนใจไปที่เวที

หลังจากทุกคนเงียบลงแล้ว อวี๋เชียนจึงกล่าวต่อว่า “ในเมื่อการชุมนุมอาณาจักรลับได้เริ่มขึ้นแล้ว ผมหวังว่าทุกคนจะรักษาทัศนคติใฝ่เรียนรู้ และหลีกเลี่ยงการทำร้ายผู้อื่นโดยเจตนา จำไว้ว่ามิตรภาพนั้นสำคัญกว่าผลของการประลอง ตอนนี้ขอเชิญเหยาเซิ่งฮุยผู้ได้รับระดับเกียรติยศยอดมงกุฎทำการตีระฆังมังกรเพื่อเปิดการชุมนุมของเรา! อย่างไรก็ตาม มีการแก้ไขกฎเล็กน้อยในปีนี้ ทุกคนสามารถส่งคำท้าเพื่อตีระฆังมังกรได้ แต่ระฆังจะดังหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับฝีมือของแต่ละคน ผมขอแนะนำให้ทุกท่านคิดให้ดีก่อน ถ้าหากตีระฆังมังกรไม่ดัง แรงที่สะท้อนกลับมาจะส่งผลให้ท่านบาดเจ็บสาหัส แบบนั้นไม่ได้อะไรเลย”

หลังจากพูดอย่างนั้น อวี๋เชียนก็หันไปหาเหยาเซิ่งฮุย "คุณเหยา เชิญเลย”

เหยาเซิ่งฮุยพยักหน้า จากนั้นเขาก็กระโดดเบาๆ แล้วทะยานไปยังหอระฆังทันที เขาผลักประตูทองสัมฤทธิ์ให้เปิดออกและเข้าไป

ทันทีที่ประตูเปิดออก รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกมา

หอระฆังสูงประมาณห้าสิบเมตรเท่านั้น แต่ต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกว่าที่เหยาเซิ่งฮุยจะปรากฏตัวอีกครั้งที่ยอดบนสุดของหอ

"ยอดเยี่ยม!" ผู้คนพากันโห่ร้องและปรบมือเมื่อเหยาเซิ่งฮุยปรากฏตัวอีกครั้งบนยอดหอระฆัง

“ดูเหมือนว่าเหยาเซิ่งฮุยจะเก่งขึ้นมากทีเดียว ตอนนี้เขาใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็ไปถึงยอดหอระฆังแล้ว” โหวเจิ้นอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา