ตอนที่ 2289 ตีสองครั้ง

เหยาเซิ่งฮุยยืนอยู่บนยอดหอระฆัง เขาโบกมือให้ฝูงชนที่โห่ร้องก่อนจะหันไปสนใจระฆังสีทอง เขาการหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่ท้องน้อยและตะโกนด้วยเสียงอันทรงพลัง รัศมีของเขาถูกปลดปล่อยออกมา

ในขณะเดียวกัน เฉินผิงรู้สึกงุนงงขณะเฝ้ามองเหยาเซิ่งฮุยยกค้อนอย่างยากลำบาก

“มีวงแหวนอาคมบนค้อนนั้นด้วยเหรอ?” เขาถามโหวเจิ้น

หลิวฉางที่ได้ยินคำถามก็ตอบกลับไป “เปล่า ไม่มีวงแหวนอาคม แต่อย่าได้ประมาทค้อนเล็กๆ แบบนั้นเชียว มันถูกสร้างขึ้นจากอุกกาบาตและหนักหลายพันกิโลกรัม ผมว่าแม้แต่คุณก็ยกไม่ขึ้น”

เฉินผิงอึ้งกับน้ำหนักของค้อนและนึกสนุกกับความคิดที่จะใช้มันเป็นอาวุธ

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาแค่มองดูเหยาเซิ่งฮุยบนหอระฆัง

เหยาเซิ่งฮุยหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้งเพื่อรวบรวมพลังของเขา และเหวี่ยงค้อนเข้าใส่ระฆังมังกร

ผ่าง!

เสียงระฆังดังก้องทำเอาทั่วทั้งจัตุรัสสะเทือน เสียงดังกังวานของมันจบใจผู้คนมากมาย

ทันใดนั้น มังกรตัวหนึ่งที่สลักอยู่บนผิวของระฆังก็เปล่งแสงสีทองออกมา

ด้วยเสียงคำรามอันทรงพลัง มังกรทองพุ่งออกมาจากระฆังและบินไปรอบๆ หอคอย

ผู้ชมต่างโห่ร้องและตื่นตาตื่นใจไปกับภาพที่เห็น ต่างพากันทึ่งกับความงามชวนตะลึงของมังกร

“ฉันไม่ได้เห็นมังกรทองโบยบินมาหลายปีแล้ว”

“ที่จริงไม่มีใครตีระฆังมังกรอีกเลย นับตั้งแต่การชุมนุมอาณาจักรลับครั้งที่แล้วจบลง”

“เหยาเซิ่งฮุยยังคงทรงพลังไม่เปลี่ยน”