ตอนที่ 2299 สมบัติของตระกูลผม

เหยาเซิ่งฮุยจ้องมองเฉินผิงอย่างเคร่งเครียด เพราะเขารู้สึกถึงแรงกดดันจากฝ่ายหลังดูเหมือนว่าฉันจะเสียตำแหน่งในอันดับเกียรติยศยอดมงกุฎในอีกไม่ช้า!

“เก่งมาก เฉินผิง!” หานฉิงเอ๋อร์ตะโกนด้วยความตื่นเต้นและกระโดดขึ้นไปบนเวที

หลิวฉางซึ่งยืนอยู่ข้างเธอมาตลอดมีสีหน้าบึ้งตึง

เมื่อเธอเหยียบลงที่เวที หานฉิงเอ๋อร์ก็ดูมีความสุขมากจนดวงตาคู่สวยของเธอเป็นประกาย และสายตาของเธอเปี่ยมไปด้วยเสน่หาและความชื่นชม

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินผิงจึงมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยน พร้อมส่งยิ้มน้อยๆ ให้เธอ

เพราะเฉินผิงจำต้องใช้หานฉิงเอ๋อร์เพื่อที่จะได้แทรกซึมเข้าไปในคฤหาสน์จื้อเสี่ยว เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากผูกมิตรกับเธอ

มีคนเห็นหานฉิงเอ๋อร์กับเฉินผิงสบตาอย่างชอบพอกันและพูดติดตลกว่า “คุณหาน เฉินผิงเป็นลูกเขยในอนาคตของคุณใช่ไหม? ไม่เห็นคุณเล่าเรื่องเขาให้เราฟังเลย”

หานฟู่เซิงรู้ว่าคนๆ นั้นแค่แหย่เล่น แต่เขาก็ยังขมวดคิ้วและตะโกนใส่หานฉิงเอ๋อร์ว่า “หานฉิงเอ๋อร์ สำรวมหน่อย! ลูกจะขึ้นมาบนเวทีตามใจไม่ได้! ลงไป!"

เมื่อได้ยินหานฟู่เซิงตะโกนใส่เธอ หานฉิงเอ๋อร์ก็ทำหน้ามุ่ยและลงไปจากเวที

"คุณอวี๋ มีบางอย่างผิดไม่ชอบมาพากล เฉินผิงตีระฆังมังกรได้ยังไง? จะต้องมีอะไรผิดพลาดกับค้อนหรือระฆังมังกรแน่ๆ! เฉินผิงเป็นแค่ผู้แบ่งวิญญาณระดับสาม แล้วเหตุใดเขาถึงยกค้อนขึ้นและเรียกมังกรทองเก้าตัวออกมาได้อย่างง่ายดาย? ไม่สมเหตุสมผลเลย! ถ้าค้อนหรือระฆังมังกรไม่มีอะไรผิดปกติ ก็แปลว่าหมอนี่ปิดบังความแข็งแกร่งที่แท้จริงเอาไว้! ตอนนี้เขาได้ลดขนาดของระฆังมังกรลงและเอาไปแล้ว ก็เท่ากับว่าเขารู้ความลับของระฆังมังกร!” เหยาเซิ่งฮุยคำราม เขาปฏิเสธที่จะยอมรับความจริงที่ว่าเขาแพ้ผู้แบ่งวิญญาณระดับสาม

อวี๋เชียนก็รู้สึกแปลกๆ เช่นกัน เขาขมวดคิ้วและถามว่า “เฉินผิง คุณย่อขนาดระฆังมังกรและเก็บมันเอาไว้ได้ยังไง คุณรู้ความลับของระฆังมังกรงั้นหรือ? เพราะแบบนั้นคุณถึงสามารถอัญเชิญมังกรทองทั้งเก้าได้ง่ายๆ ใช่ไหม?”

"ใช่ครับ ผมรู้ความลับของระฆังมังกร ที่จริงมันก็เป็นของผมอยู่แล้ว!” เฉินผิงพยักหน้า