ตอนที่ 2298 แค่ตีทีเดียว

ทุกคนเฝ้าดูอย่างเงียบๆ ขณะที่ค้อนกระทบกับระฆัง พวกเขาอยากรู้ว่าเฉินผิงจะสามารถตีระฆังมังกรได้สำเร็จหรือไม่

อย่างไรก็ตาม หลังจากฆ้อนของเฉินผิงสัมผัสระฆัง ก็ไม่มีเสียงใดๆ เกิดขึ้น ระฆังไม่ได้เปล่งเสียงอันไพเราะหรือปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวแต่อย่างใด

ฝูงชนพากันส่งเสียงเอะอะเมื่อเห็นแบบนั้น พวกเขาสบตากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เฉินผิงยกค้อนขึ้นมาได้ง่ายๆแล้วทำไมเขาถึงไม่สามารถตีระฆังมังกรให้ดังได้? ยิ่งไปกว่านั้น แรงสะท้อนกลับอันน่าสะพรึงกลัวของระฆังก็น่าจะทำให้เขากระเด็นไปแล้ว!

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเฉินผิงจะไม่ได้รับผลกระทบจากแรงสะท้อนกลับเลย

ไม่น่าเชื่อ

"เกิดอะไรขึ้น?" อวี๋เชียนจ้องมองด้วยสายตาว่างเปล่า

เฉินผิงกำลังทำอะไรอยู่?

“ฮ่าๆ! ขึ้นไปถึงยอดบนสุดได้แล้วมันยังไง? เขาตีระฆังไม่ดังเลยแม้แต่ครั้งเดียว!” จินหยวนหัวเราะออกมา

“หึ! ฉันนึกแล้วว่าเขาไม่มีทางตีระฆังมังกรได้” หลิวฉางเยาะ

จากนั้นเขาก็หันไปมองหานฉิงเอ๋อร์

กระนั้นหานฉิงเอ๋อร์ก็เอาแต่สนใจเฉินผิง และเธอไม่ได้ละสายตามามองหลิวฉางเลย

หลังจากเฉินผิงตีระฆังแล้ว เขาก็ค่อยๆ วางค้อนลง

ทันใดนั้น เสียงระฆังดังทุ้มก็เริ่มก้องกังวานในจัตุรัสราวกับว่ามันลอยลงมาจากท้องฟ้า

ผ่าง ...

เสียงระฆังนั้นดังกว่าครั้งไหนๆ ทำเอาบางคนต้องปิดหูเพราะทนไม่ไหว

อันที่จริงมันดังมากจนถึงขนาดทำให้แก้วหูของบางคนมีเลือดออก

หลังจากเสียงระฆังดังขึ้น ลวดลายหนึ่งบนระฆังก็เริ่มส่องแสง และในไม่ช้ามังกรทองก็ปรากฏตัว