ตอนที่ 2367 ง่ายเกินไป

เฉินผิงเดินเข้าไปในส่วนลึกของภูเขาต่อ

เฉินผิงใช้เวลาไม่นานก็สังเกตเห็นแท่นบูชาอันสง่างามที่ส่องแสงจางๆ

ผีดิบที่เฉินผิงตามหากำลังเฝ้ารอเขาอยู่ที่ด้านล่างแท่นบูชา มีเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดมาจากใต้แท่นบูชา สร้างความสยดสยองให้กับเฉินผิง

"ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้? กลับไปเฝ้าทางเข้าซะ” ผีดิบสั่งทันทีที่เห็นเฉินผิง

ผีดิบยังคงรู้สึกว่าเขาควบคุมเฉินผิงได้

“ไปตายซะ!”

ทันใดนั้น ความโกรธพุ่งพล่านในเส้นเลือดของเฉินผิง เขาดึงกระบี่พิฆาตมังกรที่เปล่งประกายด้วยแสงสีทองออกมาและเหวี่ยงมันไปที่คู่ต่อสู้

เจ้าผีดิบถึงกับผงะ ไม่คิดเลยว่าเฉินผิงจะไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

เมื่อเห็นเฉินผิงเดินเข้ามาพร้อมกับกระบี่ ผีดิบก็ยกแขนขึ้นเพื่อสกัดการโจมตี ส่งผลให้แขนข้างหนึ่งของมันถูกตัดขาดและร่วงลงกับพื้น

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของผีดิบหาได้มีการเปลี่ยนแปลงไม่ ราวกับว่าแขนที่ถูกตัดออกไปไม่ใช่แขนของมันเอง

นั่นยิ่งทำให้เฉินผิงตกตะลึง เพราะเขาไม่คิดว่าแขนของมันจะถูกตัดออกได้อย่างง่ายดายเช่นนี้

ดูเหมือนว่าเจ้าผีดิบตัวนี้จะไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น

ขณะที่เฉินผิงกำลังประหลาดใจกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ก็ปรากฏว่ามีแขนใหม่งอกออกมาจากตรงที่แขนเก่าตกลงมา

ด้วยการสะบัดฝ่ามือเพียงเล็กน้อยของมัน คลื่นเจตจำนงสังหารก็ควบแน่นเป็นลูกธนูแวววาวจำนวนมากพร้อมมีอักษรรูนปรากฏอยู่ทั่วตัว

ลูกธนูจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาเฉินผิง เจตจำนงสังหารของพวกมันสร้างเสียงโหยหวนที่ดังก้องอยู่ในอากาศ

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินผิงจึงเหวี่ยงกระบี่พิฆาตมังกรด้วยพลังทั้งหมดที่เขามี ยิงพลังกระบี่เป็นรูปจันทร์เสี้ยวออกไปข้างหน้า

ฟิ ่ว ! ฟิ่ว ! ฟิ่ว !

พลังกระบี่พุ่งเข้าใส่อย่างต่อเนื่อง ทำให้ลูกธนูทั้งหมดกลายเป็นฝุ่นผง

ข้อเท็จจริงที่ว่าเฉินผิงไม่สามารถทำอันตรายใดๆ แก่เจ้าผีดิบนั่นได้เลย อันที่จริง ดวงตาของผีดิบกำลังส่องแสงแวววาว และลำแสงสีทองส่องเข้ามาในจิตใจของเฉินผิง