ตอนที่ 2368 วิ่ง

"ผมควรทำยังไงต่อ? ผมฆ่าผีดิบแล้ว ตอนนี้คุณควรเป็นอิสระแล้วสิ?” เฉินผิงถาม

“วางกะโหลกของฉันไว้บนแท่นบูชา ด้วยวิธีนี้แท่นบูชาจะถูกทำลายและวิญญาณของฉันจะเป็นอิสระ” หยินมัวอธิบาย

เฉินผิงพยักหน้าก่อนจะกระโดดขึ้นไปในอากาศและร่อนลงบนแท่นอย่างมั่นคง นั่งลงอยู่ตรงกลางแท่นบูชาที่มีโครงกระดูกใสที่ไร้กะโหลกศีรษะ

เมื่อรู้ว่าต้องทำอย่างไร เขาจึงนำหัวกะโหลกออกจากแหวนเก็บของและค่อยๆ วางมันลงบนแท่นบูชา

วินาทีที่เขาวางหัวกะโหลกลง แท่นบูชาทั้งหมดก็ฉายแสงเจิดจ้า และโครงกระดูกก็หายวับเข้าไปในกระโหลก

ในขณะเดียวกัน ร่างเงาของหยินมัวก็เริ่มปรากฏขึ้น แม้ว่ามันจะเป็นวิญญาณ แต่มันก็ดูเหมือนคนจริงๆ

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ในที่สุดฉันก็เป็นอิสระ! เป็นอิสระ! เมื่อฉันเจอตัวผู้ที่ฆ่าและควบคุมวิญญาณปีศาจของฉัน ฉันจะส่งพวกเขาไปยังนรกและทำให้พวกเขาอยู่ที่นั่นไปตลอดกาล”

หยินมัวระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งในขณะที่เฉินผิงจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ แต่ก่อนที่เฉินผิงจะได้ถามอีกฝ่ายเกี่ยวกับประวัติของเขาหรือว่ารู้จักพ่อของเขาหรือไม่ แท่นบูชาที่เขายืนอยู่ก็สั่นสะท้าน มันพร้อมที่จะพังทลายลงทุกวินาที

“แท่นบูชากำลังจะถล่ม คุณต้องพาเพื่อนของคุณออกจากที่นี่ เหล่าภูตผีที่อยู่ใต้แท่นบูชานี้กำลังจะหลุดออกมา ฉันจะไปที่อาณาจักรนิรันดร์เพื่อสร้างร่างกายของฉันขึ้นมาใหม่ หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้งที่นั่นนะ”

ด้วยเหตุนี้ หยินมัวจึงใช้มือทั้งสองข้างแหวกอากาศให้เปิดออก และช่องว่างระหว่างเวลาก็ปรากฏขึ้น หยินมัวก็หายเข้าไปในรอยแยก

เฉินผิงอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง “ให้ตายเถอะ คุณจะจากไปเฉยๆ แบบนี้เลยเหรอ? หลังจากที่ผมปล่อยคุณเป็นอิสระเนี่ยนะ? ไม่คิดที่จะขอบคุณผมสักหน่อยเลยหรือไง?”

หลังจากนั้นแท่นบูชาก็พังทลายลงมาทันที เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดดังก้องมาจากใต้แท่น และเสียงเหล่านั้นก็ค่อยๆ ใกล้เข้ามาทุกที

เฉินผิงกระโดดลงจากแท่นบูชาและหนีกลับไปยังทางเข้าโดยไม่รีรอ