ตอนที่ 2389 โครงกระดูกยักษ์

ภูตผียังคงเพิกเฉยต่อเฉินผิง ราวกับว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น

เฉินผิงตกตะลึงทำไมฉันโจมตีภูตผีที่อยู่ที่นี่ไม่ได้?

หลังจากพยายามอีกหลายครั้ง ในที่สุดเฉินผิงก็ยอมแพ้

เฉินผิงที่ถือกระบี่พิฆาตมังกรไว้ในมือเดินไปรอบๆ พื้นที่ซึ่งล้อมรอบด้วยภูเขาอย่างไร้จุดหมาย ขณะที่เขากำลังเดินอยู่นั้น โครงกระดูกที่อยู่บนพื้นก็ปล่อยรัศมีเยือกเย็นออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมถึงมีคนมากมายตายอยู่ที่นี่?

หลังจากนั้นไม่นานนัก เฉินผิงก็สะดุดเข้ากับโครงกระดูกขนาดยักษ์ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ

โครงกระดูกนั้นสูงกว่าสิบเมตรและยังมีสภาพสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม มันเป็นภาพที่ดูประหลาดเพราะไม่เพียงแต่โครงกระดูกจะอยู่ในท่าคุกเข่า แต่กระดูกของมันยังแวววาวและโปร่งใสเหมือนคริสตัล นอกจากนี้มันยังแผ่คลื่นรัศมีที่รุนแรงออกมาอีกด้วย

อีกครั้งที่เฉินผิงรู้สึกงุนงงถ้าดูจากขนาดของโครงกระดูกนี้แล้ว ดูเหมือนว่ามันจะใหญ่กว่าหยินมัวมาก แถมยังดูเหมือนกันอีกด้วย! แม้แต่กระดูกยังใสจนมองทะลุได้! ฉันยังไม่เคยเห็นยักษ์ตนนี้มาก่อน แม้ว่าโครงกระดูกจะอยู่ในท่าคุกเข่า แต่ฉันก็ยังต้องเงยหน้ามอง!

ขณะที่เฉินผิงกำลังตรวจดูโครงกระดูก เขาก็เห็นว่ามีลูกศรโปร่งใสอยู่ในกะโหลก ถ้าฉันไม่ได้ดู ให้ดีๆ ก็ คงจะ มองข้ามไปแล้ว !

เฉินผิงค่อยๆ ลอยขึ้นไปในอากาศเพื่อเข้าใกล้หัวกะโหลก ทันใดนั้น เขาก็เห็นว่าลูกศรนั้นยาวเพียงไม่กี่นิ้ว ลูกศร ฝัง อยู่ ที่ ระหว่างคิ้ว! เพราะงั้น เจ้าของโครงกระดูกนี้ คง จะถูกลูก ศรดอก นี้ฆ่าตาย!

เฉินผิงเอื้อมมือไปที่ลูกศรด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาอยากจะดึงออกมาเพื่อดูว่ามันเป็นของวิเศษหรือเปล่า

ก่อนที่เขาจะสัมผัสลูกศร จู่ๆ เฉินผิงก็รู้สึกได้ถึงอันตราย พริบตาถัดมา ลูกศรก็ส่องแสงเจิดจ้าและปล่อยคลื่นรัศมีอันรุนแรงที่ซัดเขากระเด็น

เฉินผิงลอยออกไปไม่กี่สิบเมตรก่อนที่จะกระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง

เฉินผิงรู้สึกว่าอวัยวะภายในของเขาปั่นป่วนจากแรงกระแทก และเขากระอักเลือดออกมา