ตอนที่ 2390 ธนูศักดิ์สิทธิ์

จริงอย่างที่คิด ลูกศรไม่ได้ปลดปล่อยคลื่นรัศมีที่รุนแรงอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม ในตอนที่เฉินผิงกำลังจะคว้าลูกศรนั้น มันก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น มันก็หลุดออกจากกะโหลกศีรษะและลอยออกไป

โครงกระดูกร่วงลงกับพื้นทันทีหลังจากที่ลูกศรหลุดออก

“หนีไม่รอดหรอก!” เฉินผิงไม่สนใจโครงกระดูกที่พังทลายลงและตามลูกศรไป

ลูกศรพุ่งทะยานราวลำแสง มันพุ่งเข้าหายอดเขาที่สูงที่สุดลูกหนึ่งในบริเวณนั้น และเฉินผิงก็ไล่ตามไป

เมื่อลูกศรมาถึงยอดบนสุด มันก็ลดความเร็วลงทันที ดังนั้นเฉินผิงจึงรีบคว้าไว้

ลูกศรนั้นเย็นมากจนเฉินผิงเกือบจะปล่อยทันทีที่เขาจับได้มันทั้งใสและเย็น ราวกับว่าลูกศรทำขึ้นจากน้ำแข็ง!

“ดูเหมือนว่าลูกศรนี้จะไม่มีอะไรพิเศษ” นอกเหนือจากสัมผัสที่เย็นยะเยือกแล้ว เฉินผิงก็หาไม่เจอว่ามันพิเศษยังไง

จากนั้นเฉินผิงก็พยายามใช้พลังขั้นสูงสุดเคลือบลูกศร แต่ลูกศรก็ยังเหมือนเดิม

ขณะที่เฉินผิงรู้สึกงุนงง ทันใดนั้นพื้นก็สั่นสะเทือน และเขาได้ยินเสียงคำรามดุร้ายดังก้องในอากาศ

เฉินผิงรีบมองลงมาจากภูเขาและเขาเห็นกองทัพภูตผี มีภูตผีตัวหนึ่งที่สูงหลายสิบเมตร เขารู้ทันทีว่าโครงกระดูกยักษ์ก่อนหน้านี้เป็นของภูตผีตนนี้

เมื่อเผชิญกับเหล่าภูตผีที่คำรามอย่างดุร้าย เฉินผิงก็ตัวสั่นอย่างไม่อาจห้ามได้ ก่อนหน้านี้ บรรยากาศใ นแถบนี้ยัง เงียบสงบ อยู่เลย ทำไมพวก มัน ถึง เริ่มแตกตื่น ?

เฉินผิงมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างสับสน เขารู้สึกมึนงงเมื่อเห็นว่าหลุมดำบนท้องฟ้าหายไป ภูตผีไม่มีที่ จะ ไป แล้ว ! มิน่า พวก มันถึงได้อาละวาด ! เดี๋ยวก่อน... แล้ว ฉัน จะ ทำ ยังไง ดี ล่ะ ? ฉันควรจะไปที่ไหน ? ถ้าหลุมดำหายไป แล้ว ฉันจะกลับไปได้ ยังไง?