ตอนที่ 2485 บุกเข้าไปในสำนักใจทมิฬ

อวี๋เชียนพาเฉินผิงตรงเข้ามาในอาณาจักรลับแห่งสำนักใจทมิฬแล้วเตือนเขาว่า “คุกใต้ดินอยู่ข้างหลังเนินเขา แต่การที่จะเข้าไปในคุกใต้ดินคุณจะต้องฝ่าวงแหวนอาคมสามแห่ง คุณต้องหาทางควบคุมสมาชิกของสำนักใจทมิฬแล้วให้พวกมันพาคุณเข้าไป พวกเราไม่อาจเข้าไปในคุกใต้ดินเองได้ ฉะนั้นคุณต้องพึ่งตัวเองแล้ว ตอนนี้ต้าเหนิงอาจจะไม่อยู่ แต่คุณก็ยังคงต้องระวังตัวด้วย ถ้ามีอะไรไปรบกวนวงแหวนอาคม ต้าเหนิงก็จะรู้ได้ทันที ผมต้องรีบไปที่อาณาจักรลับแห่งสำนักเวิ่นเต้าเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ต้าเหนิงเกิดสงสัยขึ้นมาได้ คุณต้องรีบลงมือเข้าล่ะ” หลังจากให้คำแนะนำแล้ว อวี๋เชียนก็จากไป

เขาต้องหาทางถ่วงเวลาต้าเหนิงเพื่อไม่ให้เขาหาตำแหน่งของเฉินผิงเจอ

เมื่ออวี๋เชียนจากไปแล้ว เฉินผิงก็เริ่มสังเกตภูมิประเทศ

เขาสังเกตเห็นลานกว้างตรงเชิงเขา เขาปกปิดพลังของตัวเองแล้วเข้าไปเพราะรู้ว่าจะต้องมีเหล่าสมาชิกของสำนักใจทมิฬอยู่ข้างใน

เฉินผิงไม่คุ้นเคยกับสถานที่ตั้งและตำแหน่งของวงแหวนอาคมทั้งสามแห่ง เขาจึงไม่กล้าที่จะพุ่งตัวเข้าไปในภารกิจช่วยชีวิต

เมื่อมาถึงนอกลานกว้าง เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

คนผู้นั้นส่งเสียงหัวเราะโอหังพลางพูดว่า “วันนี้เป็นวันที่พิธีฟื้นฟูพลังวิญญาณจะทำงาน เมื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณแล้ว พวกเราก็จะไม่ถูกจำกัดให้อยู่กับอาณาจักรลับลับเล็กๆ แห่งนี้อีกต่อไป โลกมนุษย์ทั้งใบก็จะอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเรา!”

“ท่านทูตมาร เมื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณแล้ว จิตมารโหมวหลิงจะตกรางวัลให้จารชนผ้าคลุมม่วงด้วยตำแหน่งและยศถาบรรดาศักดิ์งั้นเหรอ? ดูเหมือนคนพวกนั้นจะมีตำแหน่งในสำนักสูงกว่าคุณเสียอีก” สมาชิกในสำนักคนหนึ่งกล่าว

ทูตมารจึงตอบพลางแค่นเสียงเย็นชาว่า “ไม่กี่คนนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับทรัพยากรของจิตมารโหมวหลิง เขาจะมอบตำแหน่งและยศถาบรรดาศักดิ์ให้พวกมันได้ยังไงกันเล่า? เมื่อพลังวิญญาณฟื้นฟูแล้ว จิตมารโหมวหลิงก็จะเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นทรัพยากรสำหรับการฝึกบำเพ็ญฌานของตนเอง พวกเราเป็นสมาชิกตัวจริงของสำนักใจทมิฬและคนสนิทของจิตมารโหมวหลิงเชียวนะ!”

เมื่อเฉินผิงได้ยินคำพูดของทูตมาร เขาก็รู้ว่าอวี๋เชียนไม่ได้หลอกตน ดูเหมือนว่าต้าเหนิงจะไม่เห็นจารชนผ้าคลุมม่วงเป็นคนของตัวเองเลย

เมื่อตระหนักได้ถึงความเร่งด่วนของสถานการณ์ เฉินผิงไม่มัวรีรอฟังอะไรอีก เขาก้าวเดินตรงไปในลานกว้าง

ด้วยทักษะของเฉินผิงในตอนนี้ การรับมือกับทูตมารและสมาชิกในสำนักใจทมิฬไม่กี่คนก็น่าจะเป็นเรื่องง่ายๆ