ตอนที่ 2827 ปราณสัมผัส

ชั่วเวลาหมดหนึ่งนาฬิกาทรายไม่เพียงพอให้บรรดานักกลั่นยาเหล่านี้กลั่นยาระดับสูงสุดขั้นห้าสมบูรณ์แบบได้หรอก แต่ยิ่งพวกเขากลั่นออกมาได้สมบูรณ์แบบมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะชนะก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ดังนั้นคนพวกนี้จึงพยายามกันอย่างสุดกำลังเพื่อกลั่นยาออกมา คราวนี้เมิ่งเหอไม่กล้าสะเพร่าอีก เขาจดจ่ออยู่กับการกลั่นยาของตนเองอย่างแรงกล้า แม้เขาจะยังแอบมองเฉินผิงอยู่เป็นบางครั้งบางคราวก็ตามที

แต่เฉินผิงกลับไม่สนใจเมิ่งเหอ เขามัวแต่ง่วนอยู่กับการกลั่นยาของตนเองโดยสิ้นเชิง

ยาระดับสูงสุดขั้นห้าไม่ใช่สิ่งที่นักกลั่นยาครนใดจะสามารถกลั่นได้ ดังนั้นเสียงเตากลั่นยาที่ล้มเหลวจนระเบิดจึงดังก้องฟ้าอยู่เป็นระยะๆ

ไม่นานก็หมดเวลาและทุกคนก็หยิบยาที่ตนเองกลั่นออกมา

เนื่องจากมีบางคนทำเตากลั่นยาระเบิดกลางคันและตกรอบไป ทำให้มียาระดับสูงสุดขั้นห้าเพียงสิบเม็ดที่นำไปให้คณะผู้ตัดสิน

แต่พวกมันล้วนแล้วแต่เป็นยากึ่งสำเร็จรูป ไม่ใช่ยาสมบูรณ์แบบสักเม็ดเดียว

เมื่อเห็นเช่นนั้น เมิ่งเหอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ

ระหว่างการทดสอบก่อนหน้านี้ เฉินผิงสามารถกลั่นยาระดับสูงสุดขั้นห้าสมบูรณ์แบบภายในเวลาเท่าๆ กัน ตอนนี้เขากำลังทุรนทุรายเพราะได้รับผลกระทบจากพิษของเมิ่งเหออย่างเห็นได้ชัด

เมื่อยาระดับสูงสุดขั้นห้าทั้งสิบเม็ดถูกส่งมาให้คณะผู้ตัดสิน สั่วซิงเยว่และคณะผู้ตัดสินหยิบยาขึ้นมาแล้วเพ่งสมาธิจิตพลางตรวจสอบสภาพของยาแต่ละเม็ด

แต่ขณะที่สั่วซิงเยว่เพ่งสมาธิจิตไปยังยา เขาก็รู้สึกเวียนศีรษะไปชั่วขณะจนไม่สามารถสัมผัสพลังภายในยา ดังนั้นเขาจึงแยกไม่ออกว่ายาเม็ดไหนที่กลั่นได้อย่างสมบูรณ์แบบยิ่งกว่ากัน

“ท่านอาจารย์ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” เมื่อจูจูสังเกตเห็นก็ถามสั่วซิงเยว่ด้วยความเป็นห่วง

“ฉันไม่เป็นไร แค่เวียนศีรษะนิดหน่อย” สั่วซิงเยว่ตอบพลางหยิบยาขึ้นมาตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วน

คราวนี้ขั้นตอนการตัดสินใช้เวลานานขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่โชคดีที่พวกเขาสามารถระบุยาที่ใกล้เคียงกับยาสมบูรณ์แบบได้