ตอนที่ 2964 โชคชะตาได้เลือกดีแล้ว

“มีคนอาศัยอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันนะ?”

เฉินผิงดูสับสนอย่างเห็นได้ชัด แต่เขากลับเดินเข้าไปใกล้กระท่อมฟาง

แต่เขาจงใจเดินช้าๆ และใช้ปราณสัมผัสเข้าตรวจสอบกระท่อมฟาง

แม้จะมีควันลอยออกมาจากปล่องไฟ ทว่าเฉินผิงกลับสัมผัสได้ว่าไม่มีรัศมีพลังอยู่ภายในกระท่อมเลย

เมื่อเฉินผิงมาถึงกระท่อม เขาก็ค่อยๆ ผลักประตูให้เปิดออกเพียงเพื่อจะพบว่าไม่มีใครอยู่เลย อาหารหลายจานที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ผุพังยังคงแผ่ไอร้อนออกมา

เตามีไฟลุกฮืออยู่ข้างในและมีไอน้ำลอยขึ้นมาจากหม้อที่วางอยู่บนนั้น

ภาพเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เขานึกถึงตนเองในวัยเยาว์

เขาก็มีเตาอั้งโล่แบบนี้อยู่หลังบ้าน

แต่ถึงกระนั้นในยุคสมัยใหม่ ก็ไม่มีใครสร้างกระท่อมฟางอีกแล้ว ถ้าโลกมนุษย์เป็นแบบนั้นจริงๆ ทำไมถึงมีคนเลือกที่จะอาศัยอยู่ในบ้านแบบนั้นภายในอาณาจักรนิรันดร์แห่งนี้เล่า?

“กลิ่นหอมจัง”

เมื่อเฉินผิงเข้ามาใกล้โต๊ะและเห็นอาหารหลายจาน เขาก็พบว่าตัวเองชักจะเริ่มหิวขึ้นมาแล้ว

ความหิวเป็นความรู้สึกแปลกประหลาดสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรในระดับอย่างเขา แม้แต่การกินก็เพียงเพื่อลิ้มรสอาหารเท่านั้น

แต่เฉินผิงก็ยังรู้สึกหิวเพราะอาหารอันโอชะที่อยู่ตรงหน้า

เขายกมือขึ้นเตรียมจะกัดกินอาหารสักคำ แต่แล้วเขาก็หยุดตัวเองเอาไว้ได้

จากนั้นเฉินผิงก็สำรวจตัวบ้านและเห็นตำรามากมายบนชั้นวางตำราตรงมุมห้อง

เมื่อเขาเดินเข้ามาก็ต้องตะลึงงัน ที่แท้ตำราพวกนี้ล้วนแล้วแต่เป็นบันทึกเคล็ดวิชาต่างๆ

นอกเหนือไปจากนั้น ยังจัดเรียงชั้นวางตำราจากระดับต่ำสู่ระดับสูงสุดและของวิเศษเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ

กระท่อมฟา งธรรมดาๆ หลังหนึ่งจะมี ของวิเศษ และตำราเคล็ดวิชาอยู่ในนั้นตั้งมากมายได้ยังไงกัน ?

เฉินผิงให้รู้สึกประหลาดใจนัก

ท่าทีตอบสนองอย่างแรกของเขาก็คือเก็บตำราและของวิเศษพวกนั้นลงในแหวนเก็บของ แต่เขาก็หยุดตัวเองเอาไว้ได้อีกครั้ง