ตอนที่ 3084 ไม่น่าเป็นไปได้

“สมาพันธ์ผนึกมาร?”

เมื่อได้ยินชื่อ “สมาพันธ์ผนึกมาร” เฉินผิง เกาฉี่หลานและจี้อวิ๋นก็ขมวดคิ้วทันที

เนื่องจากเฉินผิงได้สังหารสมาชิกทั้งห้าของมารสวรรค์เบญจธาตุจากสมาพันธ์ผนึกมารไป ชายหนุ่มจึงคิดว่าตอนนี้เขาอาจเข้าไปอยู่ในรายชื่อศัตรูที่เป็นเป้าหมายของสมาพันธ์

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหัวหน้าสมาพันธ์ผนึกมารสาขาย่อยอาจทำให้สถานการณ์ยุ่งยากมากยิ่งขึ้น

“เป็นอะไรไป? คุณไม่เคยได้ยินชื่อของสมาพันธ์ผนึกมารงั้นเหรอ?” เมื่อเห็นปฏิกิริยาของพวกเขา โจวไท่ก็คิดว่าพวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของสมาพันธ์

“เราเคยได้ยินชื่อพวกเขา แต่เขาเป็นแค่หัวหน้าสาขาย่อย แต่ทำไมทุกคนถึงดูหวาดกลัวเขาขนาดนี้? แม้แต่คุณเองก็ยังดูตื่นกลัวขนาดนี้” เฉินผิงถาม

แทนที่จะโอ้อวด แต่ครั้งนี้โจวไท่กลับส่ายศีรษะ “ผมเองก็กลัวเขาเหมือนกัน อิทธิพลของสมาพันธ์ผนึกมารแผ่ขยายไปทั่วอาณาจักรนิรันดร์ ดังนั้น ถึงแม้เขาจะเป็นเพียงหัวหน้าสาขาย่อยแต่อำนาจของเขาก็แผ่ขยายไปทั่วในแถบภูมิภาคนี้ ผมไม่กล้าล้ำเส้นเขา และผมก็สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่าคนอื่นๆ ก็คงคิดแบบเดียวกัน คุณรู้ไหมว่าทำไมธุรกิจเรือวิญญาณของท่าเรือถึงเจริญรุ่งเรือง แต่กลับไม่มีการแข่งขันกันในธุรกิจนี้ แถมยังไม่มีใครกล้าขึ้นเรือโดยการใช้กำลัง? ทุกคนต้องซื้อตั๋วตามระเบียบ” โจวไท่พูดอย่างลึกลับ

“ทำไมล่ะ?” เฉินผิงถามต่อ

“นั่นเป็นเพราะสมาพันธ์ผนึกมารเป็นผู้ที่คอยหนุนหลังเจ้าของธุรกิจขนส่งเรือวิญญาณที่ท่าเรือแห่งนี้ ด้วยการสนับสนุนของพวกเขา ใครจะกล้าเข้ามาแข่งขันหรือขึ้นเรือโดยไม่มีตั๋วล่ะ? ผมแนะนำให้คุณอยู่ห่างจากเย่เฟิงชิงเอาไว้จะดีกว่า เขาอาจดูหนุ่ม แต่เขาน่าเกรงขามและโหดเหี้ยมมาก!”

ขณะที่กำลังพูดถึงเย่เฟิงชิง โจวไท่มีท่าทีที่กังวลอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากกลัวว่าเย่เฟิงชิงจะได้ยินเข้า

เฉินผิงตกอยู่ในห้วงความคิดอีกครั้ง ดูเหมือนว่าระดับการ ฝึกบำเพ็ญฌานของเย่เฟิงชิง จะต้อง เหนือกว่าระดับกึ่งเซียนไปอย่างแน่นอน ถ้าเขาเป็น ถึงระดับผู้ทุกข์ยากขั้นที่ หนึ่งหรือสอง ฉันอาจจะยัง พอ เทียบเคียง กับ เขาได้ ต่อให้ฉันจะสู้เขาไม่ได้ แต่อย่างน้อยฉันก็ยังพอ สามารถหลบหนีได้ แต่ถ้า เขาแข็งแกร่ง มาก กว่านั้น มันคงเป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับเขา แถมฉันยัง มี เกาฉี่หลาน และ จี้อวิ๋น อยู่ ด้วย ฉัน คง ไม่สามารถ หนีไป และปล่อยให้พวกเขาอยู่ตามลำพังได้ หรอก จริงมั้ย?

ขณะที่เฉินผิงกำลังครุ่นคิด เย่เฟิงชิงก็มาถึงหัวเรือ ร่องรอยของความอิจฉาสะท้อนเข้ามาในดวงตาทันทีที่เขาเห็นผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานขี่เต่าศักดิ์สิทธิ์ได้

“คุณนี่เอง คุณเย่ คุณไม่คิดจะลองฝึกมันให้เชื่องและสนุกไปกับมันสักหน่อยเหรอ?” ผู้อาวุโสปีศาจโหมวซานกล่าวทักทายเย่เฟิงชิงด้วยรอยยิ้มราวกับว่าพวกเขาคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี

“แน่นอน แต่ผมตั้งใจจะฝึกสักตัวที่ใหญ่กว่าของคุณ” หลังจากมองไปรอบๆ เย่เฟิงชิงก็กระโดดไปหาเต่าศักดิ์สิทธิ์ตัวที่ใหญ่ที่สุดขณะนั้น

ยิ่งขนาดของเต่าศักดิ์สิทธิ์ใหญ่เท่าไร มันก็ยิ่งมีพลังมากขึ้นเท่านั้น ในทางกลับกันมันก็ยิ่งทำให้เชื่อฟังได้ยากขึ้นด้วยเช่นกัน

เห็นได้ชัดว่าที่เย่เฟิงชิงกำหนดเป้าหมายไปที่เต่าศักดิ์สิทธิ์ตัวที่ใหญ่ที่สุด นั้นก็เพื่อที่จะเอาชนะผู้อาวุโสปีศาจโหมวซาน