ตอนที่ 3102 ประหลาด

“เราเข้าไปดูในเกาะกันเถอะ” หลังจากพูดอย่างนั้น เฉินผิงก็พาจี้อวิ๋นและเกาฉี่หลานเข้าไปในเกาะ

แม้ว่าเกาะนี้จะตั้งอยู่กลางทะเลโม่ไห่ แต่สภาพแวดล้อมของมันก็งดงามเกินคาด ต้นไม้เขียวชอุ่มให้ร่มเงากว้างขวาง และอากาศก็สดชื่นอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งต่างอย่างสิ้นเชิงกับความมืดอันกว้างใหญ่ของทะเลโม่ไห่

นอกจากนี้ ยังมีนกบินผ่านศีรษะเป็นครั้งคราวพร้อมกับส่งเสียงร้องน่าฟัง ทำให้เฉินผิงขบคิดด้วยความสงสัยนกเหล่านี้ใช้ชีวิตแบบนี้มาโดยตลอดงั้นหรือ? ในเมื่อทั้งเกาะแห่งนี้ล้อมรอบไปด้วยทะเลโม่ไห่ และแผ่นดินใหญ่ที่ใกล้ที่สุดน่าจะอยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร เมื่อไม่มีที่ให้นกได้พัก การเดินทางก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ขณะเดินทางเข้าไปในเกาะ เฉินผิงก็แผ่ปราณสัมผัสเพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมรอบๆ ในรัศมีหลายไมล์

หากมีใครอยู่ใกล้ๆ เขาจะตรวจพบในทันที

ในขณะเดียวกัน ลึกเข้าไปในเกาะ คนหกคนนั่งเป็นวงกลมใต้ต้นไม้ใหญ่ที่หนาหลายเมตร ในหมู่พวกเขามีชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าที่มีร่องรอยของความยากลำบากและความเศร้าโศก

บุคคลนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจี้เหลียนจ้าน พ่อของจี้อวิ๋นและผู้นำของสำนักเฟ่ยเทียน พวกเขาถูกทิ้งให้ติดอยู่บนเกาะตั้งแต่ที่เรือวิญญาณล่ม

“คุณจี้ เราไม่ควรเดินเตร็ดเตร่อีกต่อไป เกาะแห่งนี้ประหลาดเกินไป คนของเราหายตัวไปหลายคน เราติดต่อกับพวกเขาไม่ได้เลย”

"ถูกแล้ว เราไม่ควรเดินอย่างไร้จุดหมายอีก ทีแรกกลุ่มของเรามีสมาชิกมากกว่าสิบคน แต่พอออกเดินทางก็เริ่มน้อยลง พวกเราบางคนหายตัวไปอย่างลึกลับโดยไม่มีใครรู้ตัว”

“น่ากลัวจริงๆ! เกาะแห่งนี้น่ากลัวมาก”

ศิษย์หลายคนของสำนักเฟ่ยเทียนเต็มไปด้วยความกลัว ไม่กล้าเคลื่อนไหวโดยไม่จำเป็นอีกต่อไป

จี้เหลียนจ้านขมวดคิ้ว ดูเหมือนเขาจะตกอยู่ในภวังค์ เกาะนี ้แปลกประหลาดจริงๆ ทีแรกศิษย์ มาก กว่าสิบคนว่ายน้ ำมาที่เกาะนี้พร้อมกับฉัน แต่พ อเราขึ้นฝั่ง พวกเขาก็หายตัวไป อย่างลึกลับทีละคน ทั้งที่ ไม่มีการต่อสู้หรื อพบเห็นสัตว์อสูรใดๆ เลย จึงไม่มีใครรู้ว่าศิษย์ที่หายไปอยู่ที่ไหน พวกเขาหลงทาง หรือถูกลักพาตัว ?

จี้เหลียนจ้านมืดแปดด้านในขณะนั้น หากพวกเขาปักหลักอยู่ใต้ต้นไม้ ต่อให้พวกเขาไม่ต้องการอาหารกับน้ำและไม่ตาย พวกเขาก็อาจจะติดอยู่บนเกาะตลอดไป

เมื่อใดก็ตามที่เขานึกถึงสำนักประตูเมฆาที่ซุ่มโจมตีพวกเขา โทสะก็ปั่นป่วนอยู่ในตัว จะ มัว แต่รอความตายอยู่ที่นี่ไม่ได้ !