ตอนที่ 3103 หายตัวไป

ในตอนนั้นเอง จี้เหลียนจ้านก็พบว่ามีใครบางคนใช้ปราณสัมผัสสำรวจเส้นทาง

เมื่อครู่นี้เขาใช้ปราณสัมผัสตรวจสอบพื้นที่ดูแล้ว และไม่รู้สึกถึงรัศมีของมนุษย์เลย ซึ่งยังผ่านมาได้ไม่นาน แล้วทำไมตอนนี้เขาถึงสัมผัสได้ถึงใครบางคนที่อยู่แถวนี้?

แม้เขาจะไม่รู้ว่าคนเหล่านี้เป็นใคร แต่เขาก็ยังรู้สึกตื่นเต้นที่ได้พบกับมนุษย์คนอื่นบนเกาะ

ไม่ช้าศิษย์คนอื่นๆ ของสำนักเฟ่ยเทียนก็สัมผัสได้ว่ามีคนเข้ามาใกล้และพากันตื่นเต้น

“คุณจี้ เราปล่อยปราณสัมผัสของเราตอบกลับไปดีไหม?” ศิษย์คนหนึ่งถาม

อย่างไรก็ตาม จี้เหลียนจ้านโบกมือแล้วพูดว่า "ไม่ ซ่อนรัศมีของเราไว้ก่อน เราจะรอเงียบๆ ฉันมั่นใจว่าอีกเดี๋ยวพวกเขาจะมาที่นี่ เราจะดูว่าพวกเขาเป็นใครแล้วค่อยเคลื่อนไหว”

จี้เหลียนจ้านกลัวว่าคนเหล่านี้จะมาจากสำนักประตูเมฆา มาที่นี่เพื่อกำจัดพวกเขา

ท้ายที่สุดแล้ว สมาชิกของสำนักประตูเมฆามีเต่าศักดิ์สิทธิ์เป็นพาหนะ และมันคงไม่ยากเลยที่พวกเขาจะมายังเกาะแห่งนี้ อีกอย่าง พวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลว่าเรือจะล่มกลางพายุ

เมื่อได้ยินที่จี้เหลียนจ้านบอก ศิษย์ของสำนักเฟ่ยเทียนจึงรีบซ่อนรัศมีและรออย่างอดทน

"คุณเฉิน เกาะแห่งนี้ดูงดงามราวกับภาพวาด มีนกบินอยู่เหนือหัว แต่ผมอดไม่ได้ที่จะสังเกตเห็นว่าไม่มีสัตว์ป่าชนิดอื่นเลยตั้งแต่เรามาถึง แปลกดีแท้ ผมไม่เห็นมดแม้แต่ตัวเดียว ไม่ต้องพูดถึงแมลงชนิดอื่น ราวกับว่าเกาะแห่งนี้ไม่มีอยู่จริง” จี้อวิ๋นออกความเห็น ความสับสนของเขาปรากฏชัดในขณะที่เขาสำรวจบริเวณโดยรอบ

เฉินผิงไม่ได้พูดอะไร แม้ว่าคิ้วของเขาจะค่อยๆ ขมวดเข้าหากันก็ตาม เช่นเดียวกับจี้อวิ๋น เขาสังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติเกี่ยวกับเกาะ แต่เขาก็บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร

ตามหลักเหตุผลแล้ว เกาะที่งดงามเช่นนี้คงเต็มไปด้วยสัตว์ป่า มันคงไม่แปลกด้วยซ้ำถ้ามีสัตว์อสูรอยู่ แต่ก็น่าแปลกที่มันเงียบขนาดนี้...เงียบเกินไป

ต้นไม้ขนาดยักษ์ตั้งตระหง่านเหนือศีรษะ แต่บรรยากาศกลับดูไร้ชีวิตชีวาอย่างน่าขนลุก

"คุณหนูเกา อีกสักพักเราจะ-”

เฉินผิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับเกาฉี่หลาน แต่เมื่อเขาหันกลับไปก็พบว่าเธอหายไปแล้ว

เขาตื่นตระหนกในทันใด

“จี้อวิ๋น เกาฉี่หลานอยู่ที่ไหน?” เฉินผิงถาม

เฉินผิงกำลังเดินนำ ในขณะที่จี้อวิ๋นและเกาฉี่หลานเดินตามหลังเขา ดังนั้นจี้อวิ๋นย่อมรู้เมื่อเกาฉี่หลานหายตัวไป

“คุณหนูเกาอยู่ข้างหลังผมไม่ใช่เหรอ? ฮะ? เธอไปไหนแล้ว?”

เมื่อจี้อวิ๋นหันไปและไม่เห็นร่องรอยของเกาฉี่หลาน เขาก็ตื่นตระหนกเช่นกัน