ตอนที่ 3765 ฉวยโอกาสท่ามกลางความวุ่นวาย

เช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าตำหนักเรียกธิดาเทพหลายสิบคนมาแล้วรอให้เฉินผิงมาถึง

เฉินผิงออกมาจากห้องของเขาอย่างช้าๆ ใบหน้าของเขามีร่องรอยความเหนื่อยล้า

เมื่อเห็นอย่างนั้น เจ้าตำหนักจึงถามว่า “คุณเฉิน นอนไม่ค่อยหลับเหรอ?”

“ผมหลับสบายดี!” เฉินผิงพูดพร้อมกับยิ้มอย่างไม่ทุกข์ร้อน

เมื่อคืนเขาใช้เวลาทั้งคืนครุ่นคิดถึงสาวๆ ของเขา พยายามคิดว่าคนไหนคือรักแท้ของเขา

“ออกเดินทางกันได้แล้ว ไม่น่าจะมีอันตรายใดๆ ระหว่างทาง เมื่อวานนี้หลานอิ๋งอิ๋งและศิษย์จากตำหนักชั้นนอกพร้อมด้วยผู้บำเพ็ญเพียรที่ผ่านการทดสอบออกเดินทางแล้ว ฉันให้พวกเขาทิ้งเครื่องหมายไว้ตามทาง ขอเพียงคุณต้องตามเครื่องหมายเหล่านั้นไปก็จะปลอดภัย!” เจ้าตำหนักพูดกับเฉินผิง

เฉินผิงพยักหน้า เข้าใจว่าศิษย์ตำหนักชั้นนอกเหล่านั้นเป็นเพียงเหยื่อล่ออันตราย ทัพหน้ากำลังปูทางให้เรา!

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นสถานการณ์ที่เลี่ยงไม่ได้ สำนักจะเติบโตได้ต้องเพิ่งการเสียสละเสมอ

หลังจากกล่าวคำลาเจ้าตำหนักแล้ว เฉินผิงก็ออกเดินทางพร้อมกับปิงลู่และคนอื่นๆ

ตอนนั้นพวกเขาอยู่ที่จุดใต้สุดของแดนใต้แล้ว

อย่างไรก็ตาม ทิศทางที่เฉินผิงและพรรคพวกกำลังมุ่งหน้าไปกลับเป็นทางใต้ลงไปอีก!

สุดขอบของอาณาจักรนิรันดร์ที่ปกคลุมไปด้วยความโกลาหลปรากฏให้เห็นแล้ว เป็นไปได้หรือไม่ที่แดนขั้วโลกจะถูกซ่อนอยู่ในความโกลาหล?

“คุณเฉินที่ ตำหนักก่วงหานไม่ได้ตั้งอยู่ที่จุดใต้สุดด้วยซ้ำ สุดขอบโกลาหลอยู่ห่างออกไปประมาณห้าร้อยกิโลเมตร” ปิงลู่อธิบายให้เฉินผิงฟังขณะตามเขาไป

คำกล่าวที่ว่า “เหมือนจะใกล้แต่ก็ยังไกล” บรรยายสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

สุดขอบดูเหมือนอยู่ใกล้ แต่ในความเป็นจริงมันอยู่ไกลพอสมควร

เนื่องจากมีคนเปิดทางให้พวกเขาแล้ว เฉินผิงและธิดาเทพจึงสามารถเดินทางได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย

ในขณะเดียวกัน บนเนินเขาเล็กๆ ไม่ไกลจากตำหนักก่วงหาน คนของตระกูลมู่มารวมตัวกันที่นั่น

“ผู้อาวุโสมู่ พวกตำหนักก่วงหานออกเดินทางแล้ว…” มู่เย่ารายงานกับผู้อาวุโสมู่