ตอนที่ 4102 ตัวคนเดียว

“เกิดอะไรขึ้น? ผมกลับมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง?” ใบหน้าของเฉินผิงเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ระหว่างที่เดินทางรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปนาน แต่สุดท้ายก็กลับมาที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง เฉินผิงไม่เข้าใจว่าเขามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ซึ่งเขาจำได้ว่าไม่ได้ออกนอกเส้นทางเลย

“พี่ใหญ่ไป๋ นี่คุณจงใจมาดักรอผมเหรอ?” เฉินผิงรู้สึกว่าไป๋ฉู่รู้เส้นทางของเขาและตั้งใจมารอที่นี่เพื่อให้เขารู้สึกเหมือนกลับมาที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

ไป๋ฉู่ชี้ไปที่กระท่อมแล้วถามว่า “คิดว่าผมจะเร็วกว่าคุณงั้นเหรอ? ต่อให้เป็นอย่างนั้นจริง คุณคิดว่าผมจะแบกกระท่อมตามมาด้วยได้หรือเปล่าล่ะ?”

เฉินผิงจ้องไปที่กระท่อมอย่างตกตะลึง เขาเดินทางกลับมาที่จุดเดิม “เป็นไปไม่ได้ มันเกิดขึ้นได้ยังไง?”

หลังจากเฉินผิงพูดจบ เขาก็หยุดชะงักชั่วขณะ จากนั้นก็พุ่งตัวไปข้างหน้าอีกครั้งด้วยความเร็วเท่ากระสุนปืน

เฉินผิงจงใจเปลี่ยนเส้นทาง แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พบว่าตัวเองกลับมาเจอไป๋ฉู่อีกครั้ง

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เฉินผิงจึงใช้เนตรส่องนภา เขาต้องตรวจสอบว่าตัวเองติดอยู่ในวงแหวนลวงตาหรือเปล่าฉันอาจจะหลงเข้ามาในวงแหวนลวงตาก็ได้

หลังจากตรวจดูอยู่พักหนึ่ง เฉินผิงก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ เขาสัมผัสถึงวงแหวนอาคมไม่ได้เลย แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขากลับไม่สามารถออกไปได้

เขาแค่กลับมาที่จุดเดิม

“ไม่อยากจะเชื่อเลย...”

ทันใดนั้น เฉินผิงก็ชักกระบี่พิฆาตมังกรออกมา เปลวไฟพุ่งออกมาจากกระบี่ เขาใช้พลังทั้งหมดที่มีฟันกระบี่ไปข้างหน้า

ตู ม !

ปราณกระบี่มหาศาลถูกปลดปล่อยพร้อมกับเพลิงโหมกระหน่ำ มันกวาดไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

ยอดเขาถูกปราณกระบี่ตัดขาดและเฉินผิงก็พุ่งตามไป

หากมีวงแหวนลวงตาหรือวงแหวนอาคมอย่างอื่น กระบี่ของเขาก็จะฝ่าทะลวงและพาพุ่งออกไป

ครั้งนี้เฉินผิงมั่นใจมาก ตราบใดที่เขาตามเส้นทางของปราณกระบี่ไป เขาก็จะไม่วนกลับมาที่เดิมอีก

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เฉินผิงพุ่งทะยาน เขาก็รู้สึกเย็นวาบไปตามสันหลัง ตามมาด้วยความรู้สึกอันตรายที่ใกล้เข้ามา

“ใครบังอาจลอบโจมตีฉัน”

เฉินผิงตกใจ เขาหันหลังกลับและฟาดฝ่ามือออกไปด้วยความตื่นตระหนก