ตอนที่ 4103 อิจฉากันและกัน

“พี่ใหญ่ไป๋ มีวิธีอื่นที่จะพาออกไปจากสถานที่ปิดตายแห่งนี้หรือเปล่า? นอกจากวิธีนี้” เฉินผิงถามด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“มีสิ!” ไป๋ฉู่อุทาน

“วิธีอะไร? รีบบอกผมมา!” เมื่อได้ยินว่าอาจมีวิธีอื่น เฉินผิงจึงถามอย่างกระตือรือร้น เขาดูมีความหวังอย่างเห็นได้ชัด

เขาไม่อยากติดอยู่ที่นี่ ไม่มีใครรู้ว่าต้องใช้เวลากี่ปีถึงจะเรียนอักขระศักดิ์สิทธิ์ได้หมด

“คุณลองไปขออนุญาตอาจารย์ดู ถ้าอาจารย์ตกลง คุณก็จะได้ออกไป” ไป๋ฉู่กล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉินผิงก็ห่อเหี่ยวเหมือนกับลูกบอลที่ถูกเจาะ “นอกจากตอนที่ผมมาถึงครั้งแรกแล้ว ผมก็ไม่เห็นวี่แววของเขาเลยในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน? พี่ใหญ่ พาผมไปหาเขา...”

“ผมไม่รู้จริงๆ ว่าอาจารย์อยู่ที่ไหน” ไป๋ฉู่ส่ายหัว “เขาคงกำลังเล่นหมากรุกกับเจิ้นมัวอยู่”

“เล่นหมากรุก?” เฉินผิงถามด้วยสีหน้าสับสน “คุณบอกว่าอาจารย์กับเจิ้นมัวเป็นศัตรูกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมพวกเขาถึงเล่นหมากรุกด้วยกันล่ะ?”

“ใครบอกว่าศัตรูเล่นหมากรุกด้วยกันไม่ได้ พวกเขาเป็นแค่คู่ปรับ ไม่ใช่คู่อาฆาต ไม่ได้มีความแค้นฝังลึกต่อกัน พวกเขาเป็นแค่ยอดฝีมือด้านอาคมสองคนที่อิจฉาซึ่งกันและกันเท่านั้นเอง!” ไป๋ฉู่กล่าว

เมื่อได้ยินอย่างนั้นเฉินผิงก็พูดไม่ออก อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมรับชะตากรรม เฉินผิงเริ่มฝึกฝนอักขระศักดิ์สิทธิ์อย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร

อักขระศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้กระจายอยู่ทั่วสถานที่ต่างๆ บนภูเขา อย่างไรก็ตาม เฉินผิงใช้อักขระศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นได้แล้ว ดังนั้น ต่อให้ไม่มีใครบอก เฉินผิงก็ยังสามารถระบุตำแหน่งของอักขระศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ ได้

จากนั้นเฉินผิงก็หยิบม้วนคัมภีร์ที่บันทึกอักขระศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ขึ้นมา แล้วเขาก็เริ่มเขียนอักขระศักดิ์สิทธิ์ตามม้วนคัมภีร์

อย่างไรก็ตาม ไม่นานเฉินผิงก็ตกตะลึงเมื่อพบว่ามีพลังสายฟ้าอยู่ภายในอักขระศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้

อักขระศักดิ์สิทธิ์คือสิ่งที่จารึกวงแหวนอาคม ซึ่งจะปลดปล่อยพลังสายฟ้าออกมาโจมตีใครก็ตามที่กล้าเข้าไปในวงแหวนอาคม

เมื่อรู้อย่างนั้น หัวใจของเฉินผิงก็เริ่มเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น

ในตอนแรก อักขระศักดิ์สิทธิ์ที่จารึกไว้ไม่มีพลังอื่นใด อักขระศักดิ์สิทธิ์แบบพื้นฐานที่ใช้ในการสร้างอักขระศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นของเขาถูกผสานเข้าด้วยกัน