ตอนที่ 4106 ยังไม่ผ่าน

ในขณะนั้น เฉินผิงกำลังจดจ่ออยู่กับการจารึกอักขระศักดิ์สิทธิ์ ไม่สนใจสิ่งอื่นใดรอบตัว

ท้ายที่สุดแล้ว การติดอยู่ที่นี่โดยมีไป๋ฉู่คอยดูแล ทำให้เขาคิดว่าไม่มีอันตรายใดๆ

ขณะที่เฉินผิงมัวแต่จารึกอักขระศักดิ์สิทธิ์ จู่ๆ เขาก็ถูกขัดจังหวะโดยรัศมีที่ผันผวนผิดปกติ ทำให้เขาต้องลืมตาขึ้น

ก่อนจะทันใด้รู้ตัว ก็มีชายชราในชุดคลุมสีดำยืนอยู่ตรงหน้าเขา

ชายชราจ้องมองเฉินผิงอย่างพินิจพิเคราะห์ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

“เจ้าหนู แกเรียนอักขระศักดิ์สิทธิ์ได้กี่ตัวแล้ว?” ผู้อาวุโสถาม

เฉินผิงเหลือบมองอีกฝ่าย คิ้วขมวดเล็กน้อยขณะถาม “คุณเป็นใคร? ทำไมผมต้องบอกคุณด้วย?”

“ฮ่าๆๆ! ฉันเป็นใครน่ะหรือ” ชายชราหัวเราะอย่างอารมณ์ดีพร้อมโบกมือ

ทันใดนั้นท้องฟ้าก็มืดลง และท่ามกลางความมืด อักขระอาคมก็เริ่มปรากฏขึ้น

ความซับซ้อนของอักขระอาคมเหล่านี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าอักขระศักดิ์สิทธิ์ที่เฉินผิงจารึกอยู่เลย

ยิ่งกว่านั้น อักขระอาคมเหล่านี้มากมายราวกับดวงดาวเต็มท้องฟ้า

เมื่อเห็นอักขระอาคมจำนวนมหาศาล แม้แต่เฉินผิงก็ยังพูดไม่ออก

อย่างไรก็ตาม มีคลื่นรัศมีมารแผ่กระจายออกมาจากอักขระเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง

ในขณะนั้น เฉินผิงก็เข้าใจทันทีว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นใคร

“คุณคือเจิ้นมัวใช่ไหม?” เฉินผิงถามด้วยความประหลาดใจ

“ใช่แล้ว ฉันคือเจิ้นมัว อักขระศักดิ์สิทธิ์ที่แกฝึกอยู่ยังไม่ใช่ที่สุด อักขระมารของฉันเหนือกว่า หยุดฝึกอักขระศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้แล้วมาเรียนอักขระมารจากฉันดีกว่า ฉันขอรับรองว่าแกจะได้ขึ้นสู่อาณาจักรแดนสรวงเมื่อเวลานั้นมาถึง”

เจิ้นมัวล่อลวงเฉินผิง

“อักขระมารทรงพลังขนาดนั้นจริงหรือ?” เฉินผิงรู้สึกสงสัย