ตอนที่ 4107 คิดส่งเดช

“ศิษย์พี่ คนเราไม่ควรจมปลักกับอดีต เซียนอาคมดวงดาว? คุณกลับไปที่อาณาจักรแดนสรวงไม่ได้ด้วยซ้ำ พลังของคุณลดลงอย่างต่อเนื่อง คงมีแต่คนโง่ที่อยากเป็นศิษย์ของคุณ” เจิ้นมัวพูดกับ เหว่ยฉี

หลังจากนั้นเจิ้นมัวก็หันไปหาเฉินผิงแล้วพูดว่า “เจ้าหนุ่ม ถ้ายอมรับฉันเป็นอาจารย์ ฉันจะสอนการสร้างอักขระมารให้แก ฉันน่ะเป็นถึงยอดฝีมือจากอาณาจักรแดนสรวง”

“คุณก็ติดอยู่ที่นี่และกลับไปยังอาณาจักรแดนสรวงไม่ได้เหมือนกันไม่ใช่หรือ? ดังนั้นคุณก็เป็นอาจารย์ของผมไม่ได้เช่นกัน” เฉินผิงพูด

เจิ้นมัวตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นเขาก็ระเบิดโทสะทันทีและคำราม “ไอ้หนู ฉันเห็นว่าแกมีพรสวรรค์ ฉันถึงได้รับแกเป็นศิษย์ แกคิดว่าใครๆ ก็สามารถเป็นศิษย์ของฉันได้งั้นหรือ?”

“ดูเหมือนคุณสองคนจะอยากได้ผมเป็นศิษย์มากเหลือเกิน คงมีเจตนาแอบแฝงบางอย่างใช่ไหม? แต่ถ้าพวกคุณไม่บอกผม ผมก็ไม่อยากถาม ผมไม่สนใจที่จะเรียนอักขระอาคมและอักขระมาร สิ่งเดียวที่ผมต้องการคือออกไปจากมิติเฮงซวยนี่ ผมยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกมาก ปล่อยผมออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!” เฉินผิงรู้ว่าต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ทั้งสองติดอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์และไม่สามารถกลับไปยังอาณาจักรแดนสรวง

พวกเขาแสวงหาคนที่มีพรสวรรค์ติดตัว ตั้งใจที่จะถ่ายทอดทักษะขั้นสูงสุดให้ นี่คงไม่ใช่แค่การรับศิษย์ มันต้องซับซ้อนกว่านั้น

แม้ว่าเฉินผิงกระตือรือร้นที่จะเรียนอักขระศักดิ์สิทธิ์และอักขระมาร แต่เขาจะแสดงออกมาไม่ได้

ยิ่งเขาทำเป็นเฉยเมยมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อเขามากเท่านั้น

ทันทีที่เฉินผิงพูดจบ เหว่ยฉีก็พูดว่า “คุณไม่จำเป็นต้องเป็นศิษย์ของฉัน ตอนนี้คุณใช้อักขระศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นของตัวเองและเรียนรู้อักขระศักดิ์สิทธิ์ได้หลายตัวแล้ว ถ้าคุณไปตอนนี้คงเป็นเรื่องน่าเสียดาย ฉันไม่ได้บังคับให้คุณยอมรับฉันเป็นอาจารย์ ฉันขอแค่ให้คุณฝึกอักขระศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ เมื่อคุณเรียนรู้อักขระครบทุกตัว คุณจะได้เห็นธรรมชาติที่แท้จริงของอาณาจักรนี้”

เมื่อเห็นอย่างนั้น เจิ้นมัวก็รีบพูด “เจ้าหนู ไม่จำเป็นต้องยอมรับฉันเป็นอาจารย์ ฉันเต็มใจที่จะสอนให้แกด้วยตัวเอง”

พวกเขาไม่มีทางปล่อยคนที่มีพรสวรรค์ระดับเฉินผิงไปแน่นอน

หากเฉินผิงฝึกฝนอักขระเหล่านี้ได้จริงๆ เขาก็อาจจะสามารถทำลายอาคมฟ้าดินในอาณาจักรนิรันดร์ได้ คนที่ติดอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์ก็จะได้กลับสู่อาณาจักรแดนสรวง

เฉินผิงเหลือบมองอาคมของเจิ้นมัว จากนั้นก็มองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยอักขระมารที่ดูราวกับดวงดาวนับไม่ถ้วน รัศมีที่แผ่ออกมาจากอักขระมารเหล่านี้กระตุ้นให้อักขระศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นในตัวเขาตอบสนอง

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของอักขระศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นของเขานั้นแปลกประหลาด ซึ่งแตกต่างจากตอนที่เขาเรียนรู้อักขระศักดิ์สิทธิ์ประเภทอื่นๆ