ตอนที่ 4126 ยังซ่อมไม่เสร็จ

เนี่ยเหิงยืนอยู่หน้าประตู เขาไม่ได้เปิดประตูเพราะไม่รู้ว่าเฉินผิงกับหลิ่วหรูเยี่ยนกำลังทำอะไรอยู่ในห้อง

เมื่อได้ยินว่าเนี่ยเหิงมาถึง หลิ่วหรูเยี่ยนก็ลุกขึ้นยืนและเปิดประตู

เฉินผิงก็ลุกขึ้นเช่นกัน

หลังจากเหลือบมอง เนี่ยเหิงก็ยิ้มให้เฉินผิงอย่างมีเลศนัย

เพราะเป็นผู้ชาย เฉินผิงย่อมเข้าใจดีว่ารอยยิ้มของเนี่ยเหิงหมายถึงอะไร

“ไปกันเถอะ ผมต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับอาคมเคลื่อนย้าย ถ้าเรายังติดอยู่ที่นี่ต่อไป ก็ไม่รู้ว่าจะไปถึงเมืองหยงเล่อเมื่อไหร่”

ถ้าเป็นไปได้ เฉินผิงก็เต็มใจที่จะช่วยซ่อมอาคมเคลื่อนย้าย

“เฉินผิง ฉันยังไม่ได้ถามคุณเลย คุณมาที่นี่เพราะกำลังจะไปที่เมืองหยงเล่อด้วยหรือเปล่า คุณจะเข้าร่วมงานสมาคมนักกลั่นยาเหมือนกันใช่ไหม?”

ตลอดเวลาที่ผ่านมา หลิ่วหรูเยี่ยนไม่เคยถามเฉินผิงเลยว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่

“ผมไม่ได้จะไปที่งานสมาคมนักกลั่นยา ผมกำลังตามหาใครบางคนในอี้ไป๋ ผมมีเพื่อนอยู่ที่เมืองหยงเล่อ” เฉินผิงกล่าว

“ผู้ชายกับผู้หญิง?” หลิ่วหรูเยี่ยนจ้องเฉินผิง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความระมัดระวังในขณะที่ถาม

“ใช่ มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง...” เฉินผิงพูดตามความจริง

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินผิง หลิ่วหรูเยี่ยนก็ถอนหายใจเบาๆ ตามด้วยรอยยิ้มขมขื่น

เธอรู้ว่าเฉินผิงเป็นผู้ชายรักอิสระ

การที่เธอต้องการจะให้เขาอยู่เคียงข้างเธอนั้นไม่น่าจะเป็นไปได้

สิ่งเดียวที่สำคัญคือเธอได้เป็นผู้หญิงเฉินผิง เธอไม่กล้าที่จะขออะไรมากกว่านี้

“ไปกันเถอะ ฉันจะพาคุณไปเดิน...”

เฉินผิงเดินตามหลิ่วหรูเยี่ยนขณะที่พวกเขาออกจากโรงเตี๊ยม โดยมีเนี่ยเหิงตามอยู่ห่างๆ จากนั้นพวกเขาก็มาถึงสมาคมนักกลั่นยาซึ่งอยู่ตรงหน้าจัตุรัสขนาดใหญ่