ตอนที่ 4154 ยาพิษ

“อาการทางจิตงั้นเหรอ?” จ้าวมารสีชาดรู้สึกสับสน เขาไม่รู้เลยว่ามันหมายถึงอะไร

เพราะว่าเขามาจากอาณาจักรแดนสรวง เขาจึงสามารถควบคุมสติของตัวเองได้เป็นอย่างดี ไม่มีความเป็นไปได้เลยที่จะเกิดอาการทางจิต

แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปก็ไม่เคยเกิดอาการบ้าคลั่ง เพราะผู้บำเพ็ญเพียรก็มักจะฝึกจิตสำนึกของตนเองเช่นกัน

มีเพียงคนธรรมดาเท่านั้นที่จะป่วยทางจิต สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ในโลกมนุษย์เท่านั้น!

อาการทางจิตหลายประเภทเกิดจากการกระทบกระเทือนจิตใจภายใต้ความเครียดรุนแรง

นั่นเป็นเพราะคนทั่วไปไม่เคยฝึกปราณสัมผัส จึงไม่สามารถทนต่อแรงกดดันทางจิตใจได้

การที่ผู้บำเพ็ญเพียรจะมีอาการป่วยทางจิตนั้นเป็นไปไม่ได้เลย

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องน่าประหลาดที่เฉินผิงวินิจฉัยว่าองค์ชายเซียว ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานมีอาการป่วยทางจิต

หากมีนักกลั่นยาคนอื่นรู้ก็คงจะโต้แย้งการวินิจฉัยของเฉินผิงแน่นอน

เฉินผิงเริ่มกลั่นยา ไม่นานยาสองเม็ดก็ผุดขึ้นมาจากภายในเตาหลอมเสินหนง

น่าแปลกที่ยาเม็ดหนึ่งเป็นสีขาวและอีกเม็ดเป็นสีดำ

“ยาสองประเภท... นี่เจ้าจะบอกว่าอาการทางจิตที่ว่าต้องใช้ยาถึงสองประเภทในการรักษาเลยหรือ?” จ้าวมารสีชาดถามด้วยความสงสัย

“ไม่ใช่อย่างนั้น เขาต้องกินแค่ยาชนิดเดียว ยังไงก็ตาม ยาทั้งสองรักษาเขาได้ และขึ้นอยู่กับว่าเขาจะเลือกยาไหน” เฉินผิงตอบพร้อมยิ้มมุมปาก

เตาหลอมเสินหนงถูกเก็บเอาไว้ และประตูเหล็กของห้องกลั่นยาก็เปิดออกช้าๆ

ทุกสายตาจับจ้องไปที่เฉินผิง

“เฉินผิง เป็นยังไงบ้าง?” เฉินเหวินเหลียงถามด้วยความกังวล

“ผมเตรียมยาเสร็จแล้ว ตอนนี้ยาพร้อมสำหรับองค์ชายเซียวแล้ว ยานี้จะรักษาเขาได้หายขาด!” เฉินผิงเอ่ยอย่างมั่นใจ

“เอาล่ะ รีบเอายาไปให้องค์ชายเซียวเลย” เฉินเหวินเหลียงพูดกับเฉินผิง

ขณะที่เฉินผิงกำลังเดินเข้ามาหาองค์ชายเซียวพร้อมกับยา เซียวหยวนชานก็หยุดเขาไว้