ตอนที่ 4155 ปล่อยให้ข้าตาย

หลังจากตรวจสอบแล้ว จงฉิงก็มองเฉินผิงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เฉินเหวินเหลียงขมวดคิ้วและพูดด้วยความสับสน “คุณเฉิน ยานี้มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า? คุณปรุงยาพิษได้ยังไง?”

“ยานี้มีพิษร้ายแรงมากจนฉันคิดว่าไม่น่าจะมียาแก้พิษ คุณคิดอะไรอยู่ตอนที่คุณให้ยาพิษนี้กับองค์ชายเซียว? นี่คุณคิดจะทำให้สมาคมนักกลั่นยาแปดเปื้อนและทำให้ชาวแคว้นเซียวเกลียดชังพวกเราตลอดไปงั้นเหรอ?” ซู่เทียนซั่วจ้องเฉินผิงอย่างโกรธจัดและพูดเสียงดัง

อะไรนะ?

เมื่อได้ยินว่ามันคือยาพิษ นักกลั่นยาทุกคนก็แสดงสีหน้าตกใจ พวกเขาไม่รู้ว่าเฉินผิงคิดอะไรอยู่

ถ้าเขาไม่รู้วิธีรักษาโรคหรือหาต้นตอของโรคไม่พบ เขาก็น่าจะปรุงยาอะไรก็ได้ที่ไม่มีฤทธิ์ ถึงจะไม่สามารถรักษาคนไข้ได้ แต่ก็ไม่น่าจะทำให้ตายด้วย!

เจตนาที่เขาปรุงยาพิษคืออะไร?

เฉินผิงมีปัญหาอะไรกับคนจากแคว้นเซียวหรือเปล่า?

เซียวหยวนชานทำหน้าบูดบึ้งพร้อมแผ่เจตจำนงสังหารรุนแรง

แม้ว่าเขาจะแอบฟังลูกชายคุยกับเฉินผิง แต่เขาก็ไม่นึกเลยว่าเฉินผิงจะกล้าปรุงยาพิษให้ลูกชายของเขา

“เจ้าหนู เจตนาของเจ้าคืออะไรกันแน่?” เซียวหยวนชานถามเฉินผิงอย่างเย็นชา

“เจตนาของผมเหรอ?” เฉินผิงยิ้มน้อยๆ “เจตนาของผมคือรักษาอาการป่วยของลูกชายท่าน นั่นคือความตั้งใจที่แท้จริงของผม”

“ฮึ ยาพิษที่เจ้าปรุงให้ลูกชายของข้าจะรักษาเขาได้ยังไง?”

“ข้าเห็นว่าเจ้าตั้งใจจะทำร้ายลูกชายข้า ข้าอาจไม่เคยฆ่าคนบริสุทธิ์ แต่วันนี้เจ้าต้องตาย!”

ใบหน้าของเซียวหยวนชานแดงก่ำด้วยความโกรธ เขาแผ่เจตจำนงสังหารน่าสะพรึงกลัว

สีหน้าของฝูงชนที่อยู่รอบๆ เปลี่ยนไปอย่างมาก และพวกเขาก็เริ่มหนีไปคนละทาง

“ท่านราชา ฉันเชื่อว่ามันต้องเป็นความผิดพลาดของคุณเฉิน เขาไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายองค์ชายเซียว คงจะมีความเข้าใจผิดบางอย่าง ใช่ไหม?”

เมื่อเห็นอย่างนั้น เฉินเหวินเหลียงก็รีบพยายามกล่อมเซียวหยวนชาน