ตอนที่ 4196 ไว้ชีวิตพวกคุณ

เฉินผิงไม่พูดอะไร เขาจ้องมองเนี่ยหงด้วยสายตาเย็นชา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตจำนงสังหาร

เมื่อรู้สึกถึงเจตจำนงสังหารในดวงตาของเฉินผิง ในที่สุดเนี่ยหงก็ปิดปากและไม่กล้าสบตากับเฉินผิง

ต่อให้แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว

“พวกคุณสองคนต้องยอมรับความจริง ถ้าต้องให้ผมแสดงหลักฐาน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคุณกับน้องสาวคงไม่รอด” เฉินผิงพูดอย่างเย็นชา

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เนี่ยเล่ยก็คุกเข่าลงต่อหน้าเฉินผิงทันทีด้วยเสียงดังตุบ

เนี่ยหงเหลือบมองเนี่ยเล่ย และในที่สุดเธอก็คุกเข่าลงที่พื้นอย่างจำยอม

“คุณเฉิน พวกเราผิดไปแล้ว เราทำแบบนี้เพราะความโลภบังตา โปรดเมตตาพวกเราด้วย คุณเฉิน พวกเราจะไม่ทำผิดซ้ำอีก ซู่เทียนซั่วสัญญาว่าเมื่อเขาจับตัวคุณได้ เขาจะแบ่งบรรณาการร้อยปีของสมาพันธ์ผนึกมารให้เรา เนี่ยหงกับผมไร้ตระกูลและไม่มีใครให้พึ่งพา แม้ว่าเราจะเข้าสมาคมนักกลั่นยาแห่งแคว้นจงอวี้ แต่เราก็เป็นได้แค่นักกลั่นยาระดับล่าง เราไม่มีคุณสมบัติที่จะติดตามท่านประธานเฉินในงานนักกลั่นยาครั้งนี้ด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้น ซู่เทียนซั่วยังขู่ว่าถ้าเราไม่ทำตาม เขาจะฆ่าพวกเราทั้งคู่ที่เขาเย่าติง จะไม่มีใครสังเกตว่ามีคนสองคนหายไป เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตาม โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย คุณเฉิน!” เนี่ยเล่ยก้มหัวรัวๆ น้ำตาไหลของเขาไม่หยุด

เมื่อเนี่ยหงพูดแก้ตัวให้เนี่ยเล่ย ดวงตาของเธอก็แดงก่ำและเธอเริ่มร้องไห้เช่นเดียวกัน

“พวกคุณสองคนบังอาจมาก ทรยศต่อคุณเฉินเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองงั้นหรือ? ทั้งที่คุณเฉินใจดีให้พวกคุณสองคนร่วมเดินทาง เนรคุณจริงๆ!” เนี่ยเหิงตำหนิเนี่ยเล่ยและเนี่ยหง

เนื่องจากพวกเขาใช้แซ่เดียวกัน ในตอนแรกเนี่ยเหิงจึงถูกชะตาเนี่ยเล่ยและเนี่ยหงในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เขาไม่นึกว่าพวกเขาจะเป็นคนแบบนี้

“เฉินผิง เราควรจะฆ่าทั้งสองคน ปล่อยคนแบบนี้ไปรังแต่จะสร้างปัญหา” หลิ่วหรูเยี่ยนพูดอย่างโกรธจัด

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเนี่ยเล่ยก็หวาดกลัว ร่างกายของเขาสั่นไปทั้งตัวในขณะที่เขาก้มหัวไม่หยุด

เนี่ยหงในตอนนั้นอกสั่นขวัญแขวน ใบหน้าของเธอซีดเผือก และท่าทางหัวสูงของเธอก็หายไปแล้ว

“ในเมื่อพวกคุณสองคนถูกบังคับให้ทำแบบนี้เพราะไม่มีทางเลือก คราวนี้ผมจะปล่อยพวกคุณไป” เฉินผิงจ้องมองสองพี่น้องที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา