ตอนที่ 4197 ถ้ากล้าแย่งมันไป

เฉินผิงคิดว่าถ้าล่อให้ซู่เทียนซั่วเปิดเผยแผนการของเขาได้ นักกลั่นยาจำนวนมากก็คงจะไม่ปล่อยเขาไปแน่

“อะไรนะ? เป้าหมายของซู่เทียนซั่วคือนักกลั่นยาทั้งหมดในอาณาจักรนิรันดร์ ไม่ใช่แค่คุณเท่านั้นเหรอ?”

หลิ่วหรูเยี่ยนตกใจมาก เพราะเธอไม่นึกว่าซู่เทียนซั่วจะคิดการใหญ่ถึงขนาดนี้

“ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องรีบแล้ว คุณเฉิน เราต้องบอกคนอื่นๆ ให้เร็วที่สุด หากซู่เทียนซั่วทำสำเร็จ เหล่านักกลั่นยาจะตกอยู่ในอันตราย!” เนี่ยเหิงเร่งเร้าอย่างวิตกกังวล

“ตกลง ไปกันเถอะ!”

หลังจากเฉินผิงพูดจบเขาก็โบกมือ ทันใดนั้นปราณอัคคีก็ลุกโชน

นักกลั่นยาตระกูลเตียวทั้งที่ตายแล้วและยังไม่ตายถูกไฟเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

เมื่อเห็นเปลวไฟโหมกระหน่ำอยู่เบื้องหน้า เหงื่อก็ผุดขึ้นที่หน้าผากของเนี่ยเล่ย

โชคดีที่ เฉินผิง ไว้ชีวิต เรา ! ไม่อย่าง นั้น เนี่ยหง กับ ฉันคง โดนเผาเป็นเถ้าถ่านเหมือนคนพวกนี้ไปแล้ว พลัง ของเขาเกินกว่าที่เราจะ รับมือ ได้ ! เราช่างไร้เดียงสาที่ ไป ร่วมมือกับ ซู่เทียนซั่ว เพ ราะ หวัง ส่วน แบ่ง จาก บรรณาการ ร้อยปี ของ สมาพันธ์ผนึกมาร ! ต่อให้ ฆ่า เฉินผิง ได้ จริง เราก็คงไม่ได้รับ บรรณาการ ร้อยปีจาก สมาพันธ์ผนึกมาร อยู่ดี หาก ปราศจากพลังที่แท้จริง หนทางเอาตัวรอด คือต้องไม่ทำตัวเป็นจุดเด่น

เฉินผิงและคนอื่นๆ รีบเดินทาง

เพราะมียาติดตัวพวกเขาจึงไม่กังวลเรื่องพิษ หมอกที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาเริ่มจางลงอย่างรวดเร็ว

หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง ในที่สุดพวกเขาก็ออกจากพื้นที่นั้น

ในขณะนั้น ซู่เทียนซั่วและคนอื่นๆ ที่ยังอยู่ในหมอกกำลังรอเตียวชางหมินอย่างกระวนกระวายใจ

“ท่านประธานซู่ ออกไปจากที่นี่ก่อนแล้วค่อยตามหาคุณเตียวดีกว่า ถึงแม้ว่าหมอกที่นี่อาจจะไม่มีพิษร้ายแรง แต่หากอยู่เป็นเวลานานอาจเป็นอันตรายต่อร่างกายได้ ยาล้างพิษของเราไม่สามารถขจัดพิษนี้ได้อย่างหมดจด” เป่าหลงซิงพูดกับซู่เทียนซั่ว

ซู่เทียนซั่วขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาเคร่งเครียด

“บ้าเอ้ย! เตียวชางหมินกำลังทำอะไรอยู่กันแน่? ทำไมถึงพาคนของตระกูลตัวเองไปหมด เขาได้บอกไว้ก่อนไปหรือเปล่าว่าวางแผนจะทำอะไร?”