ตอนที่ 4296 ตี้ฉงจิงผู้ชั่วร้าย

เพียงพริบตาเดียว อสูรทั้งหมดก็พากันวิ่งหนีไปจนไม่เหลือแม้แต่เงา ไม่ทิ้งร่องรอยความน่ากลัวเอาไว้เลย บางตัวถึงกับหวาดกลัวจนปัสสาวะรดตัวเอง

เกิดอะไรขึ้นกันแน่? พวกสัตว์อสูรตัวใหญ่กว่าเจ้ากิเลนเพลิงเล็กๆ ตัวนั้นมาก แต่กลับวิ่งหนีอย่างขี้ขลาด!

“คุณเฉิน คุณนี่เก่งจริงๆ เจ้ากิเลนนั่นเป็นสัตว์เลี้ยงที่คุณฝึกไว้หรือเปล่าครับ?” เจ่อเยี่ยนถามด้วยความชื่นชม

“จะพูดแบบนั้นก็ได้ มันก็แค่เทพอสูรเท่านั้น ไม่มีอะไรน่าคุยนักหรอก!” เฉินผิงตอบอย่างไม่ใส่ใจ

เทพอสูรหรือ?

คำตอบนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึงราวกับโดนสายฟ้าฟาด

นั่นมันเทพอสูรนะ แต่เขากลับทำเหมือนว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา!

ดวงตาของตี้ฉงจิงเบิกกว้างเมื่อเขาเข้าใจในทันทีว่าทำไมเหล่าสัตว์ปีศาจถึงต้องหนีไปด้วยความกลัว ไม่ว่าเจ้ากิเลนเพลิงจะตัวเล็กแค่ไหน แต่มันก็ยังเป็นเทพอสูร ไม่ใช่สิ่งที่พวกสัตว์อสูรจะกล้าต่อกร

เหมือนกับการที่เซียนเยาว์วัยจากแดนสวรรค์ลงมา ต่อให้ยังไม่เจนโลก แต่พลังของเขาก็เหนือกว่าผู้บำเพ็ญเพียรในอาณาจักรนิรันดร์อย่างไม่มีทางเปรียบ

บางคนเกิดมาโชคดี ในขณะที่บางคนต้องดิ้นรนตลอดชีวิตเพื่อให้ได้มาซึ่งความสำเร็จ นี่คือความแตกต่างระหว่างกิเลนเพลิงและเหล่าสัตว์อสูรอื่นๆ

กิเลนเพลิงนั้นมีพลังพิเศษจากสวรรค์ การปะทะจึงกลายเป็นเรื่องที่เหนือความสามารถของสัตว์อสูรแห่งอาณาจักรนิรันดร์ ไม่ว่าพวกมันจะฝึกฝนมานานแค่ไหน ก็ไม่มีทางทัดเทียมเทพอสูรได้ พลังที่ต่างกันนี้ทำให้พวกมันไม่มีทางสู้ได้เลย

“แกมีเทพอสูรไว้ในครอบครองและยังพกพาตราของแคว้นเซียว แม้ฉันไม่รู้ว่าแกเป็นใคร แต่ก็เห็นได้ว่าแกไม่ใช่คนธรรมดา ขอให้เราจบเรื่องวันนี้กันเสียเถิด ฉันจะรีบออกไปพร้อมกับคนของฉัน ขอให้เจ้าเมตตาเราด้วยเถอะ”ตี้ฉงจิงยอมรับความพ่ายแพ้

เพราะไม่สามารถทำลายล้างสำนักวิญญาณปีศาจและล้างแค้นได้ในครั้งนี้ ตี้ฉงจิงจึงตัดสินใจรอโอกาสในครั้งหน้าเมื่อเฉินผิงไม่อยู่ เขารู้ว่าหากพวกเขายังดึงดันอยู่ต่อไปก็อาจต้องสิ้นชีพที่นี่