ตอนที่ 4297 สัญญาที่พังทลาย

เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย ขณะที่กล่าวต่อ “แต่ฉันสังเกตเห็นบางอย่างที่น่าสนใจ พลังชีวิตของแกนั้นเข้มแข็งเกินไปสำหรับคนที่ทำตัวอยู่ในกรอบธรรม พูดตามตรงเถอะ แกใช้การดูดเลือดมนุษย์มาบำเพ็ญเพียรใช่ไหม? ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางที่แกจะมาถึงระดับผู้ทุกข์ยากขั้นที่เก้าได้ ดังนั้น เลิกทำตัวศัสูงส่งเสียที อย่ามาสั่งสอนฉัน และอย่าทำตัวเป็นคนหน้าซื่อใจคด!”

สีหน้าของเจ้าสำนักเจียงพลันเคร่งขรึมลง

เจียงอวี้เหลียนและเจ่อเยี่ยน หันไปมองเขาด้วยความสงสัย เพราะไม่มีใครรู้ว่าเขาฝึกฝนตนอย่างไรหลังจากปลีกตัวไปอยู่ในที่ลับ

แม้แต่ เฉินผิงเองก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองเจ้าสำนักเจียง เขาต้องยอมรับว่าการที่เจ้าสำนักเจียง บำเพ็ญเพียรจนก้าวมาถึงระดับผู้ทุกข์ยากขั้นที่เก้าได้ในระยะเวลาอันสั้นนั้นนับว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์ โดยปกติแล้วจะต้องมีพรสวรรค์เป็นเลิศหรือมีทรัพยากรมหาศาลจึงจะสำเร็จได้ แต่ชัดเจนว่า เจ้าสำนักเจียงไม่ได้เป็นอัจฉริยะหายากเช่นนั้นและสำนักวิญญาณปีศาจก็ไม่มีทรัพย์สินมากพอที่จะเร่งรัดการฝึกเช่นนี้ได้ จึงต้องมีอะไรเบื้องหลังการเติบโตอย่างรวดเร็วของเขา

เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาของทุกคน เจ้าสำนักเจียงก็หลบสายตาใบหน้าแฝงความกังวล

“ท่านพ่อ เป็นความจริงหรือ? ท่านใช้เลือดมนุษย์ในการฝึกฝนจริงๆ หรอคะ?” เจียงอวี้เหลียน ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

“เจ้าสำนักเจียง นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? บอกความจริงกับพวกเราเถอะ” เฉินผิงเอ่ยขึ้นเช่นกัน

เจ้าสำนักเจียงเหลือบมองเฉินผิงด้วยสีหน้าอึดอัด ก่อนจะถอนหายใจอย่างหนักหน่วงและยอมสารภาพ “ความจริงคือ เลือดที่ผมใช้ไม่ใช่เลือดมนุษย์… มันคือเลือดของสัตว์อสูร ผมเลี้ยงพวกมันไว้อย่างลับๆ และในระหว่างที่ปลีกตัวผมได้ใช้เลือดสดของพวกมันฝึกฝน ผมรู้ว่าผมทำผิดต่อคำสาบานที่ให้ไว้กับอาจารย์ ผมไม่ควรหันมาใช้การดูดซับเลือดเพื่อบำเพ็ญเพียร” เสียงของเขาสั่นเครือไปด้วยความสำนึกผิด ร่างกายสั่นเล็กน้อย ดวงตาแสดงถึงความทุกข์อย่างชัดเจน

เฉินผิง สังเกตท่าทางของ เจ้าสำนักเจียง และอยากเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา

“ไอ้หนู ตายเสียเถอะ!” ขณะที่เฉินผิงกำลังจดจ่ออยู่กับเจ้าสำนักเจียงตี้ฉงจิงก็ฉวยโอกาสโจมตี

ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ตี้ฉงจิงยกขลุ่ยกระดูกขึ้นและชี้ตรงไปยังเฉินผิง ทันใดนั้น มีลำแสงสีแดงพุ่งออกมา เปลี่ยนเป็นสายพลังวิญญาณสีแดงที่ปกคลุมท้องฟ้า ครอบคลุมทุกสิ่งในสายตา

ฟู่!

คลื่นแสงวิญญาณพุ่งเข้าใส่เฉินผิงอย่างรวดเร็ว ทันทีที่หมอกสีแดงแตะร่างของเขา เฉินผิงก็แข็งค้างร่างกายถูกตรึงให้อยู่กับที่ราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นจับตรึงไว้ เขายืนนิ่ง ไม่อาจขยับตัวได้ ขณะที่หมอกสีแดงครอบคลุมร่างของเขาอย่างน่าขนลุก