ตอนที่ 4452 ช่วยพวกคุณ

“ผม..” เฉินผิงอ้ำอึ้งเขาพูดถูกทำไมเขาต้องบอกฉันด้วยในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน?ทำไมเขาต้องช่วยฉันพาสองคนนั้นออกมาด้วย?

“ละ-แล้วถ้าผมยอมเป็นศิษย์ของคุณล่ะ คุณจะช่วยผมไหม?” เฉินผิงมองเฉินปี่ชิงและเฮยเสวียนเฟิงในหอคอยและกัดฟันแน่นคงต้องยอมทำแบบนี้เพื่อช่วยเฉินปี่ชิงและเฮยเสวียนเฟิง! แถมหลินเข่อติ้งยังเป็นคนสวยด้วยฉันไม่มีอะไรต้องเสีย!

“เจ้าหนุ่ม คุณพูดเองนะ ถอนคำพูดไม่ได้แล้ว...” นักพรตชราหัวเราะออกมาทันที

“ท่านอาจารย์ ท่านพูดอะไรน่ะ? ฉัน...”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินเข่อติ้งก็เริ่มกังวลนี่มันเกิดอะไรขึ้น?ทั้งที่เพิ่งมาถึงแต่อาจารย์กลับคิดจะหาผู้ชายให้ฉัน! นี่มันน่าอายมากแถมอาจารย์ยังพูดต่อหน้าคนอื่นอีก!

“เสี่ยวติ้ง เงียบและฟัง...”

นักพรตชราบอกให้หลินเข่อติ้งเงียบ

“ท่านนักพรต ผมจะไม่ถอนคำพูด โปรดช่วยสองคนนั้นด้วย!” เฉินผิงวิงวอน

นักพรตชรามองเฉินผิงแล้วพูดว่า “ฉันช่วยพวกเขาไม่ได้ ชะตากรรมของพวกเขาถูกลิขิตไว้แล้ว ถ้าไม่ใช่มังกรทองก็ไม่มีใครช่วยพวกเขาจากหอคอยได้ คนเดียวที่จะช่วยได้คือคุณ แต่ตอนนี้คุณแกร่งไม่พอ”

เฉินผิงชะงักไป เขาไม่คาดคิดว่านักพรตชราคนนี้จะรู้ตัวตนของเขาตั้งแต่แรกเห็น

“ท่านนักพรต แล้วเมื่อไหร่ผมถึงจะช่วยพวกเขาได้? หอคอยนี้ใกล้จะหายไปแล้ว ผมจะไปหาหอคอยผนึกมารได้จากที่ไหน?”

เฉินผิงจ้องหอคอยผนึกมารตรงหน้าเขา ซึ่งค่อยๆ จางลงราวกับว่ามันอาจหายไปได้ทุกเมื่อ

“หอคอยผนึกมารไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่แน่นอน มันย้ายไปเรื่อยๆ ทั่วจักรวาลอันไร้ขอบเขต เมื่อหอคอยผนึกมารไปจากที่นี่แล้ว ไม่มีใครรู้ว่าหอคอยผนึกมารจะไปที่ไหนต่อ การค้นหาหอคอยผนึกมารและช่วยพวกเขาขึ้นอยู่กับคุณ ฉันไม่อาจเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้! อย่าลืมสิ่งที่คุณสัญญาไว้ คุณคือศิษย์ของฉันแล้ว!”

หลังจากที่นักพรตชรากล่าวจบ ร่างของเขาก็ค่อยๆ หายไป

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงก็รู้สึกอยากสบถทันที แล้วฉันยอมเป็นศิษย์ไปเพื่ออะไร ? นี่มัน บ้า อะไรกัน ?

นักพรตชราดูเหมือนจะสังเกตเห็นความไม่พอใจของเฉินผิง เขาจึงหัวเราะเบาๆ และพูดว่า “เจ้าหนุ่ม ถือว่าเราเป็นสหายเก่ากันแล้วนะ...”

หลังจากที่เขาพูดจบ แสงสีขาวอ่อนโยนก็แผ่ออกมาจากนักพรตชรา แสงนั้นสาดส่องใส่หลายคน และพวกเขารู้สึกสบายไปทั่วทั้งร่างกายทันที