ตอนที่ 4453 คุกคาม

เฉินผิงรู้สึกว่าภาระหน้าที่ของเขายิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยายามสุดความสามารถ

“เฉินผิง ไม่ต้องคิดจริงจังกับคำพูดของท่านอาจารย์ ถือเสียว่าเป็นเรื่องตลกก็แล้วกัน” หลินเข่อติ้งพูดกับเฉินผิง

“คุณหนูหลิน ผมรับปากไว้แล้ว ไม่ได้พูดพล่อยๆ ถ้าสัญญาไว้ผมก็ต้องทำให้ได้ ผมเป็นของคุณแล้ว และผมพร้อมเสมอถ้าคุณต้องการผม วางใจได้เลย ผมจะสนองความต้องการของคุณเอง” เฉินผิงพูดด้วยท่าทีจริงจัง

จี้อวิ๋นและจูชิงซิ่วมองเฉินผิงที่พูดอย่างสง่าผ่าเผย พวกเขาอดไม่ได้ที่จะคิดว่ามันช่างน่าขันการที่เฉินผิงกล้าพูดเรื่องแบบนี้หน้าตาเฉยแสดงให้เห็นว่าเขาไร้ยางอายแค่ไหนนี่เขาคาดหวังให้ฝ่ายหญิงรุกเข้าหาเขาก่อนจริงเหรอ?

หลินเข่อติ้งก็รู้สึกขบขันกับท่าทางตลกๆ ของเฉินผิงเช่นกัน หลังจากมองเขาด้วยสายตาซุกซน เธอก็หันหลังแล้วเดินจากไป

อย่างไรก็ตาม ระหว่างเวลาที่พวกเขาใช้ร่วมกัน หลินเข่อติ้งก็เริ่มรู้สึกชอบเฉินผิง

ถ้าไม่ได้ชอบเขา คำพูดของเฉินผิงคงทำให้หลินเข่อติ้งด่าเขายกใหญ่ไปแล้ว

ถ้าผู้ชายที่เธอไม่ชอบพูดกับเธอแบบนั้น เธอคงรู้สึกเหมือนถูกคุกคาม

แต่ถ้าเป็นคนที่เธอชอบ เธอก็คงรู้สึกเหมือนเขาจีบเธอ

ตอนนี้เฉินผิงคืออย่างหลัง

พูดอีกอย่างก็คือหลินเข่อติ้งเริ่มมีความรู้สึกให้เฉินผิง

ที่ด้านนอกสมรภูมิแห่งทวยเทพ บอดซ้ายและบอดขวายังคงต่อสู้กับเทียนหลัวและเทียนชาอย่างดุเดือด

เทียนหลัวและเทียนชาโจมตีรุนแรงขณะพยายามหลบหนีในเวลาเดียวกัน ในขณะนั้นบอดซ้ายไล่ตามพวกเขาไม่ลดละ เขาต้องการระบายความโกรธที่เก็บเอาไว้

แม้บอดขวาจะพยายามห้ามก็ไม่เป็นผล

พวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่าตนออกห่างจากเขาเจ้อลู่มาไกลแล้ว

หลังจากที่หลินเข่อติ้งและเพื่อนร่วมทางออกมาจากสมรภูมิแห่งทวยเทพ พวกเขาก็ไม่พบร่องรอยของบอดซ้ายและบอดขวาเลย

มีเพียงร่างขององครักษ์ที่ถือดาบนอนกระจัดกระจายอยู่ไปทั่ว

ใบหน้าของหลินเข่อติ้งซีดลง เธอดูเคร่งเครียดไม่น้อย

เธอรู้ดีว่าบอดซ้ายและบอดขวาแกร่งแค่ไหน

แม้ว่าองครักษ์ที่ใช้ดาบเหล่านี้จะมีพลังแค่ขั้นผู้ทุกข์ยาก แต่ความภักดีของพวกเขาไม่มีใครเทียบได้ หากองครักษ์รวมพลังกันย่อมไม่อ่อนด้อย