ตอนที่ 4810 โอหังกว่า

แดนอวสาน เต้าเหมิน

ชายหนุ่มที่สวมเสื้อคลุมสีดำทองเดินไปตามถนนด้วยสีหน้าเฉยเมย

ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนที่ได้เห็นชายหนุ่มต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ และรักษาระยะห่าง

ด้านหลังชายหนุ่ม มีผู้บำเพ็ญเพียรแปดคนที่สวมชุดคลุมสีดำตามมาอย่างใกล้ชิด ทั้งแปดคนยืดตัวตรง แต่ละคนดูราวกับใบดาบคมกริบ

รัศมีของเขานั้นเฉียบคมและน่าเกรงขาม จนทำให้ผู้คนไม่กล้ามองเขาตรงๆ

พวกที่อยู่ด้านหลังคือยอดฝีมือขั้นเซียนแปดคน

เพราะน่าเกรงขามเช่นนี้ ใครล่ะจะกล้ายั่วยุเขา

“คุณชายแห่งตำหนักซื่อหมิงเปิดตัวได้อลังการทุกครั้ง น่าอิจฉาจริงๆ”

“ผู้ติดตามขั้นเซียนแปดคน ชาตินี้คงได้แต่ฝันหากจะมีอย่างเขา”

“ปีนี้คึกคักจริงๆ มีทั้งคนของสำนักผลาญอัคคี นครจันทร์ตะวัน และตำหนักซื่อหมิงที่มาถึงก่อนกำหนด”

ผู้บำเพ็ญเพียรเพียรหลายคนรักษาระยะห่างและพูดคุยเงียบๆ

ชายหนุ่มเดินไปสองสามก้าว ก่อนจะกวักมือเรียกผู้บำเพ็ญเพียรเพียรคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างถนน

ผู้บำเพ็ญเพียรเพียรระดับสูงผู้นี้ ซึ่งอยู่ที่ขั้นมหายานระดับเก้า วิ่งเข้ามาเหมือนลูกหมาตัวน้อยที่กระตือรือร้น

“คุณชายหมิง มีอะไรให้รับใช้” ผู้บำเพ็ญเพียรถาม

“ได้ยินมาว่าคนที่ชื่อเฉินผิงอยู่ที่เต้าเหมิน ดูท่าเขาจะโอหังไม่เบา อาจจะยิ่งกว่าฉันด้วยซ้ำ” หมิงเฉากล่าว

“ไม่หรอก เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานระดับสาม เขาไม่มีทางเทียบคุณได้ คุณชายหมิง คุณคือเด็กหนุ่มอัจฉริยะ มีความสามารถพิเศษ โดดเด่นเหนือใคร...”

ผู้บำเพ็ญเพียรคนนั้นประจบประแจงหมิงเฉา

เผียะ !

เพียงสะบัดมือเพียงครั้งเดียว หมิงเฉาก็ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานระดับเก้าแหลกเป็นหมอกโลหิต

“ฉันต้องการแค่ความจริง พูดประจบทำไม”

หมิงเฉาพูดอย่างเรียบเฉย

เมื่อเห็นอย่างนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่รอบๆ ก็แสดงท่าทีหวาดกลัวและตกใจ อารมณ์ของเขาคาดเดาไม่ได้ และมีโอกาสสูงที่พวกเขาอาจไม่รอด

“มานี่...”

จากนั้น หมิงเฉาก็ชี้ไปที่ผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่ง แล้วพูดขึ้น