ตอนที่ 4811 มารแดง

“แกว่ายังไงนะ จะหาเรื่องใช่ไหม”

เวิ่นชื่อขมวดคิ้ว เตรียมเผชิญหน้ากับหมิงเฉา

“เวิ่นชื่อ” เวิ่นฉิงคว้าตัวพี่ชายไว้ “ก่อนที่ท่านพ่อจะเก็บตัว ท่านเตือนเราว่าอย่าก่อเรื่องวุ่นวาย”

ใบหน้าของเวิ่นชื่อแดงก่ำด้วยความอับอาย เขาจ้องหมิงเฉาแวบหนึ่งก่อนจะจากไป

เมื่อหมิงเฉาเห็นว่าเวิ่นชื่อและเวิ่นฉิงไปแล้ว รอยยิ้มก็ปรากฏที่มุมปาก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหยียดหยามขณะเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมใกล้ๆ

เมื่อเห็นผู้มาเยือน ทุกคนในโรงเตี๊ยมก็เข้ามารับใช้เขาอย่างนอบน้อมทันที

กิตติศัพท์ของหมิงเฉาเป็นที่รู้กันดี

เขาจิบสุราช้าๆ ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเซียนทั้งแปดยืนอยู่ข้างหลังเขา

ภาพนั้นยากจะเชื่อได้

ทันใดนั้น รัศมีอันชั่วร้ายก็แผ่ไปทั่วโรงเตี๊ยมช้าๆ หลังจากนั้นชายชราผมแดงหน้าตาเคร่งขรึมก็เดินเข้ามา

“คุณชายหมิง นายท่านเกรงว่าคุณจะไม่ปลอดภัย จึงมอบหมายให้ฉันมาคุ้มครองคุณ”

ชายชราพูดต่อหน้าหมิงเฉาด้วยความยำเกรง

“มารแดง ฉันว่าแกมาคุมฉันมากกว่า จะพูดให้มากความไปทำไม ด้วยความสามารถของฉัน บวกกับแปดมารร้ายที่คอยช่วยฉัน ใครจะทำอะไรฉันได้”

หมิงเฉาแค่นเสียงอย่างไม่แยแส

ผู้เฒ่าผมแดงยังคงเงียบและก้มหน้า

“ไปสืบเรื่องชายที่ชื่อเฉินผิง หาดูว่าเขามียอดฝีมือหนุนหลังหรือเปล่า ถ้ามีแค่นครจันทร์ตะวันก็คงน่าเบื่อแย่ นครจันทร์ตะวันอ่อนแอเกินไป ไม่คุ้มให้ฉันลงมือเอง”

หมิงเฉาหันไปหามารแดง

“เข้าใจแล้ว” หลังจากพูดจบ มารแดงก็หายวับไปในอากาศทันที

“หวังว่าเฉินผิงคนนี้จะมียอดฝีมือที่แกร่งจริงๆ หนุนหลัง แบบนั้นคงน่าสนใจ ไม่อย่างนั้นการเดินทางครั้งนี้คงน่าเบื่อสุดๆ”

หมิงเฉาหมุนจอกสุราในมือขณะพูด

ฐานของนครจันทร์ตะวันในเต้าเหมิน

เฉินผิงกำลังบำเพ็ญเพียรเงียบๆ ไม่มีใครมารบกวน สภาพแวดล้อมเงียบสงบทำให้เขาจดจ่อกับการฝึกฝนได้ดี เขาหวังว่าเมื่อถึงเวลาต้องขึ้นบันไดสวรรค์ เขาจะขึ้นไปได้ไกลขึ้น