ตอนที่ 4853 ดุเดือด

มารเขาเดี่ยวสังเกตเห็นว่าเฉินผิงถึงขีดจำกัดแล้ว รอยยิ้มเยาะปรากฏขึ้นที่มุมปากขณะที่เขาเย้ยหยัน “ถึงจะมีธนูศักดิ์สิทธิ์ แต่แกก็ยังไม่แกร่งพอที่จะใช้มันได้เต็มที่สินะ”

แม้ว่าตอนนี้เฉินผิงจะดึงสายธนูศักดิ์สิทธิ์ไม่ไหว แต่ก็ไม่มีความกลัวปรากฏบนใบหน้าของเขา

ท้ายที่สุดแล้ว เขารู้ว่าจ้าวมารสีชาดจะเข้ามาช่วยถ้าคับขัน

ต่อให้จ้าวมารสีชาดจะนิ่งเฉยและไม่ทำอะไร เฉินผิงก็ยังมีคุณชี่อยู่

เฉินผิงยิ้มและพูดว่า “ต่อให้ไม่ใช้ธนูศักดิ์สิทธิ์ แกก็ยังฆ่าฉันไม่ได้อยู่ดี”

“จริงเหรอ งั้นฉันขอลอง...”

หลังจากพูดจบ มารเขาเดี่ยวก็ปลดปล่อยคลื่นรัศมีมารพุ่งตรงเข้าหาเฉินผิง

“เฉินผิง ข้าจัดการไอ้สารเลวนี่เอง!”

มีเสียงดังขึ้น และร่างของหลินฉงก็ปรากฏ

“มารโลหิตล่ะ” เฉินผิงถามหลินฉงด้วยความประหลาดใจ

“ตายแล้ว”

หลินฉงโบกมือโยนศีรษะออกไป เป็นหัวของมารโลหิต

“เพราะเป็นเจ้าแห่งนครจันทร์ตะวันผู้ยิ่งใหญ่ หากฆ่าคนของตำหนักซื่อหมิงไม่ได้ นครจันทร์ตะวันจะคู่ควรกับชื่อเสียงในฐานะกองกำลังที่แข็งแกร่งอันดับสามในอาณาจักรนิรันดร์ได้อย่างไร”

หลังจากที่หลินฉงพูดจบ เขาก็หันไปมองมารเขาเดี่ยว หลังจากสะบัดมือ รัศมีมารที่อยู่รอบตัวก็หายไปในทันที

เมื่อเห็นอย่างนั้น เฉินผิงก็ฉวยโอกาสพักเอาแรง

การต่อสู้ครั้งนี้กินพลังของเขาไปมาก การที่เขายืนหยัดสู้ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเซียน โดยที่ตัวเองเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานระดับสี่ได้นั้นถือว่าเก่งมากแล้ว

“ราชาหลิงฉง ท่านเพิ่งผ่านศึกใหญ่มา รับมือฉันไม่ไหวหรอก!” มารเขาเดี่ยวอุทาน

“ฮึ! เจ้าก็เพิ่งผ่านศึกใหญ่มาเช่นกันไม่ใช่หรือ จะรับมือไหวหรือเปล่าก็ต้องลองดู!” หลินฉงเย้ยหยัน

ตูม !

หลังจากพูดจบ วินาทีที่หลินฉงชี้นิ้วเป็นรูปดาบ ทั้งโลกก็สูญเสียสีสันไป

แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวไหลบ่าลงมาราวแม่น้ำจากสวรรค์ เกิดรอยแยกปรากฏขึ้นกลางอากาศภายในรัศมีสามร้อยเมตร

ก่อนที่แสงสีทองจะสัมผัสตัวมารเขาเดี่ยว รัศมีมารที่เดือดพล่านรอบตัวเขาก็ถูกปัดเป่าจนกระจายออกไปรอบด้าน