ตอนที่ 4862 พักเอาแรง

ฮั่วจ้าวอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขณะมองเฉินผิง ซึ่งจู่ๆ ก็ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

“จ้องอะไรนักหนา เข้ามาสิเจ้าคนสามหาว!”

เฉินผิงโบกมือเรียกฮั่วจ้าว

ฮั่วจ้าวตกตะลึง เขากวาดตามองเฉินผิง “กล้าพูดแบบนั้นกับข้าหรือ เจ้ากำลังหาเรื่องใส่ตัว...”

หลังจากพูดจบ ฮั่วจ้าวก็ก้าวไปข้างหน้า จากนั้นก็ชกออกไปทันที

เมื่อเห็นอย่างนั้นเฉินผิงก็ชกออกไปเช่นกัน ไม่คิดจะใช้ธนูศักดิ์สิทธิ์ด้วยซ้ำ

ตูม!

รัศมีของทั้งหมัดสองปะทุขึ้นและปะทะกันอย่างรุนแรง

หมัดของพวกเขาปะทะกัน ทำให้โลกทั้งใบตกอยู่ในความโกลาหล หากไม่มีบันไดสวรรค์ช่วยปกป้อง แดนอวสานก็คงพังทลายไปแล้ว

“เจ้าเป็นใครกันแน่”

ฮั่วจ้าวจ้องมองเฉินผิงด้วยความตกตะลึง เฉินผิงรับหมัดที่เชาชกออกไปได้โดยตรง ดูเหมือนหมัดนั้นจะทำอะไรเฉินผิงไม่ได้เลยนี่มันบ้าไปแล้ว!

“เจ้าชีวิตของเจ้า...”

หลังจากเฉินผิงพูดจบ เขาก็ชกออกไป ครั้งนี้เฉินผิงเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

“บังอาจนัก...”

ฮั่วจ้าวเริ่มหงุดหงิด เขาถูกผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานหยามหน้าไม่หยุดจนรู้สึกอับอาย

หลังจากพูดจบ ฮั่วจ้าวก็ปล่อยหมัดสวนกลับไป

ทั้งสองคนกลับไปสู้แบบดั้งเดิม ใช้พละกำลังล้วนๆ โดยไม่มีอาวุธและปะทะกันตรงๆ

ตูม !

ทั่วทั้งแดนอวสานบิดเบี้ยวหลังจากที่หมัดพุ่งออกไป ร่างของเฉินผิงและฮั่วจ้าวหายไป ราวกับถูกกลืนหายไปในความว่างเปล่า

ทุกคนจ้องมองอย่างว่างเปล่า แม้แต่เสี้ยวของรัศมีของเฉินผิงและฮั่วจ้าวยังไม่อาจสัมผัสได้

หลินฉงและคนอื่นๆ เริ่มกังวล แม้ว่าเฉินผิงจะเพิ่มระดับบำเพ็ญเพียรได้สองขั้น แต่เขาก็ยังตามหลังฮั่วจ้าวอยู่มาก

หมิงเฉาก็จ้องมองไปในความว่างเปล่าเช่นกัน คิ้วของเขาขมวด และสีหน้าของเขาไม่ได้เย่อหยิ่งเหมือนเช่นเคย

“ประมุขฮั่ว ผู้อาวุโสของตระกูลคุณคงจะไม่แพ้เฉินผิงที่เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานใช่ไหม” เฉียนเสี่ยวหานถามฮั่วเจิ้นเฟิง