ตอนที่ 4863 ผมจัดการเอง

ทันใดนั้นขอบฟ้าก็เริ่มสั่นไหว

เฉินผิงและฮั่วจ้าวที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในตอนแรก รัศมีของพวกเขาแทบจะสัมผัสไม่ได้ กลับปรากฏตัวอีกครั้ง

ทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันกลางอากาศ รอยยิ้มขมขื่นปรากฏบนใบหน้าของฮั่วจ้าว

“เจ้าชนะแล้ว...” ฮั่วจ้าวกล่าว

“เฮอะ! ที่จริงข้าบดขยี้เจ้าได้ง่ายๆ แต่ร่างนี้ไม่สะดวก!” เฉินผิงยิ้มกว้าง

ฮั่วจ้าวก็หัวเราะเบาๆ เช่นกัน เขารู้แล้วว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่เฉินผิงอีกต่อไป แต่ถูกจ้าวมารเข้าสิง

ยิ่งกว่านั้น อีกฝ่ายยังเป็นยอดฝีมือจากอาณาจักรแดนสรวงอีกด้วย

ต่อหน้าจ้าวมาร เขารู้สึกว่าตัวเองช่างต่ำต้อย แม้ว่าเขาจะเป็นเซียนก็ตาม

เมื่อเห็นว่าเฉินผิงยังมีชีวิตอยู่ ฮั่วเจิ้นเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะถาม “ท่านผู้อาวุโส ท่านยังไม่ฆ่าเฉินผิงอีกหรือ”

ฮั่วจ้าวเหลือบมองฮั่วเจิ้นเฟิง เขาส่ายหัวเบาๆ ขณะพูดว่า “พวกเจ้าต้องพึ่งตัวเองแล้ว...”

เมื่อฮั่วจ้าวพูดจบ ร่างของเขาก็เริ่มเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายไปในที่สุด

เมื่อเห็นอย่างนั้น ฮั่วเจิ้นเฟิงก็สับสนไปหมด

หมิงเฉาก็ขมวดคิ้วเช่นกัน สีหน้าของเขาดูฉงน

เฉียนเสี่ยวหานชี้เฉินผิงแล้วตะโกนว่า “ท่านผู้พิทักษ์ ไอ้เด็กเวรนั่นแหละ ฆ่ามันซะ!”

“พวกเจ้ามีกันมากมาย แต่กลับกลัวผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานแค่คนเดียวหรือ ข้าจะขยี้มันในหมัดเดียว!”

ผู้พิทักษ์มองเฉินผิง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลน

“เจ้าหนู จะให้ข้าช่วยอีกไหม ถ้าข้าต้องลงมือ ร่างกายของเจ้าคงไม่ไหว” จ้าวมารสีชาดพูดกับเฉินผิง

“จ้าวมาร ผมจัดการเอง!”

เฉินผิงรู้ว่าถ้าขืนปล่อยให้จ้าวมารสีชาดสู้ต่อ ร่างกายของเขาจะคงถูกทำลายแน่

แม้ว่าเฉินผิงจะฟื้นฟูร่างกายได้ แต่ก็คงใช้เวลานาน และเขาไม่อยากรอ

“ได้! ไปอัดมันให้เละ!”

จ้าวมารสีชาดคืนร่างให้เฉินผิงควบคุม