ตอนที่ 4915 แค่อยากปกป้อง

เมื่อเห็นอย่างนั้น เจ้าเบิ้มก็พร้อมที่จะโจมตีอีกครั้ง แต่เฉินผิงรีบเข้ามาขวาง “ช้าก่อน มันก็หนึ่งพันเหรียญเซียนเท่านั้นเอง ไม่ได้มากมายอะไร!”

เจ้าเบิ้มหยุดและประเมินเฉินผิง “เป็นแค่ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเซียนระดับหนึ่ง แต่กลับมาถึงชั้นแรกได้ เจ้าคงเก่งไม่เบา หรือไม่ก็มีเส้นสาย”

เฉินผิงหัวเราะเบาๆ “ผมใช้เส้นสายน่ะ แค่เข้ามาชมเมือง”

“เจ้ามาถึงชั้นแรกได้ แล้วเจ้าเข้ามาในเมืองซือหนิวได้ยังไง” มีคนถามด้วยความงุนงง

ดูจากความสามารถของเฉินผิง การได้รับตราประทับเข้าเมืองไม่น่าจะเป็นไปได้

“ผมเป็นเพื่อนกับองค์หญิงแห่งเมืองซือหนิว เรารู้จักกันมานาน จึงเชิญผมมาที่นี่”

ในขณะนั้นเฉินผิงได้แต่อวดอ้างไปเรื่อย หวังว่าคำคุยของเขาจะช่วยคลี่คลายวิกฤตได้

“เจ้าเป็นเพื่อนกับองค์หญิงเหรอ?”

ทุกคนมองเฉินผิงเมือนไม่ค่อยเชื่อ

ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเซียนระดับหนึ่งจะเป็นเพื่อนกับองค์หญิงได้ยังไง

องค์หญิงเป็นชาวอาณาจักรแดนสรวง เกิดมาพร้อมกับสายเลือดสูงส่ง

การที่องค์หญิงจะเป็นเพื่อนกับคนอย่างเขาดูไม่น่าจะเป็นไปได้เลย

“อย่ามาคุยโว องค์หญิงไม่มีทางเป็นเพื่อนกับเจ้าได้ เราแทบไม่ได้เห็นองค์หญิง ไม่มีสิทธิตีสนิทด้วยซ้ำ อย่างเจ้าจะไปรู้จักกับท่านได้ยังไง”

เจ้าเบิ้มไม่เชื่อ ถึงจะตัวโตก็ใช่ว่าเขาจะโง่

“ไม่เชื่องั้นเหรอ แล้วรู้ไหมว่านี่คืออะไร”

เฉินผิงนึกถึงตราประทับขนาดเล็กที่หนิวหลี่ให้เขาและรีบหยิบออกมา

เมื่อเห็นตราประทับ เจ้าเบิ้มก็อุทานด้วยความประหลาดใจ “นี่มันตราประทับของเจ้าเมืองของจริง เจ้าไม่ได้โกหก! แต่ถึงองค์หญิงจะเป็นเพื่อนของเจ้า เจ้าก็ยังต้องจ่ายอยู่ดี!”

“เราไม่ได้บอกว่าจะไม่จ่าย แค่ตอนนี้ยังไม่มีเงินมากพอ เราจะไปที่จวนเก็บสมบัติและไปแลกเหรียญเซียนมาจ่ายคุณ” เฉินผิงรีบพูดเมื่อได้ยินใครบางคนพูดถึงจวนเก็บสมบัติ

“ดี งั้นข้าจะไปด้วย!”

เจ้าเบิ้มกระโดดลงมาจากแท่นสูงทันที